Wywiad Na wyłączność

Wywiad z ROLLY'm

15/10/2021 2021-10-15 01:48:00 JaME Autor: JBH, Lucy C.H., Aude Tłumacz: jawachu Tłumacz (EN-JP): Tomo Tłumacz (JP-EN): Pareesa Madjd Redaktor: Tomo

Wywiad z ROLLY'm

Zespół JaME miał zaszczyt przeprowadzenia wywiadu z japońską gwiazdą glam rocka ROLLY’m, wokalistą i założycielem zespołu Scanch.


© ROLLY. All rights reserved.

© ROLLY. All rights reserved.

Na początku tego roku ROLLY, znany wokalista i gitarzysta, a także jedna z głównych postaci na japońskiej scenie glamrockowej, udzielił nam ekskluzywnego wywiadu, opowiadając o dotychczasowej karierze i przyszłych projektach.

Podczas gdy większość japońskich fanów prawdopodobnie zna ROLLY’ego z jego kariery muzycznej i bycia liderem glamrockowego zespołu Scanch, na Zachodzie znany jest głównie z umiejętności aktorskich, zwłaszcza z roli Genesisa w japońskim thrillerze z 2002 roku "Suicide Circle". Pojawił się także w filmach "Swallowtail" i "Get It On?" oraz podłożył głos pod postać Yahy w grze na PlayStation 2 "Drag-on Dragoon 2". Czytajcie dalej, aby dowiedzieć się więcej o jego wyjątkowej osobowości i wspaniałej karierze.


Czy mógłbyś przedstawić się czytelnikom, którzy mogą cię jeszcze nie znać?

ROLLY: Cześć, nazywam się ROLLY. Po debiucie jako wokalista i gitarzysta w zespole Scanch w 1990 roku, w 1995 zostałem wybrany do roli Frank-N-Furtera w musicalu “The Rocky Horror Picture Show”, który możecie znać. Przez następne 30 lat działałem, grając rockową muzykę, występując w teatrze, filmach i telewizyjnych programach dziecięcych. Jestem 57-letnią Panną, która niedługo będzie mieć 58 lat. Moim ulubionym jedzeniem są frankfurterki.

W 2020 roku świętowałeś 30-lecie debiutu major z zespołem Scanch. Czy możesz powiedzieć nam więcej o tym zespole? Dlaczego rozpocząłeś karierę muzyczną i jakie były twoje inspiracje muzyczne w tamtym czasie?

ROLLY: Jesteśmy czteroosobowym rockowym zespołem o nazwie “Scanch”, slangowe słowo z regionu Kansai, które czytane wspak oznacza “zapach sera”, według mojego amerykańskiego przyjaciela.

Pewnego dnia, po ośmiu latach życia w zapomnieniu w moim rodzinnym mieście Osace, nazwanym japońskim Hollywood, nagle zadzwonił do mnie rekruter z Sony Records i powiedział “Posłuchałem waszej muzyki. Zabiorę was aż do Madison Square Garden!” (Uwaga: To kuszące zdanie, jakby chciało się powiedzieć “ Uczynię was tak dużymi, abyście mogli zagrać na dużej zagranicznej scenie!”.)

Inspirował mnie “The Rocky Horror Picture Show” oraz muzyka i filmy Disneya. Także Queen i Led Zeppelin, a także Scorpions i FRUMPY z Niemiec. Byłem również pod wpływem glamrockowych zespołów, jak Gary Glitter.


Jesteś fanem “Rocky Horror Picture Show”, Tima Burtona i zespołu KISS. Czy powiedziałbyś, ze lubisz ten przesadzony, glam, kicz/kamp, żartobliwy styl życia i wyobrażenie rock’n’rolla?

ROLLY: Myślę, że wymienienie moich ulubionych filmów da wam wyobrażenie o moich zainteresowaniach, podam więc kilka: “TOMMY”, “Phantom of the Paradise”, “The Rocky Horror Picture Show”, “House of 1000 Corpses”, “Velvet Goldmine”, “This Is Spinal Tap” i “Galaxy Quest”. Kiedy nie jestem na scenie, nie różnię się niczym od przeciętnego Japończyka w średnim wieku. (Ponieważ to jest Japonia.)

Na Zachodzie jesteś często określany jako "japoński David Bowie". Jak się czujesz, kiedy to czytasz? Czy Bowie miał na ciebie istotny wpływ jako artystę?

ROLLY: Około 20 lat temu francuski reżyser filmowy przyszedł, by nakręcić fałszywy dokument o zmarłej fikcyjnej supergwieździe podobnej do Davida Bowie, którą wspominają przyjaciele. Francuski reżyser filmowy odwiedził mnie i zabrał na przejażdżkę. Miałem także fikcyjny wywiad na Rainbow Bridge. Mimo, że był udawany, wybór do roli przyjaciela Davida był wielkim zaszczytem, ponieważ David Bowie jest podziwiany przez wszystkich Ziemian. Jednak nie ma informacji, czy film się ukazał, czy nie, mówiono mi więc, że zmyślam.

Utrzymujesz bardzo androgyniczny image poprzez stosowanie makijażu i stylizacji glamour. Co skłania cię do takich artystycznych i estetycznych wyborów?

ROLLY: Kiedy miałem trzy lata, potajemnie zakładałem stanik, majtki i kabaretki oraz robiłem makijaż. Czułem niesamowitą przyjemność, kiedy patrzyłem na siebie w lustrze. Myślałem o ponętnym pięknie i śpiewie osób, jak Marlena Dietrich i Greta Garbo, które widziałem w telewizji i czasopismach, i myślałem “Też chcę taki być!”. A potem zobaczyła mnie nasza stara pokojówka i zwołała rodzinne zebranie, i na wiele lat zabroniono mi przebieranek.

Często mówi się, że japońskim społeczeństwem rządzi konformizm. Istnieje wiele zasad, wiele z nich surowych, acz niewypowiedzianych. W swojej młodości, a może nawet teraz, mogłeś czuć się dziwakiem, prowokacyjną, a czasami niezrozumiana osobowością. A jednak, do dziś pozostałeś wierny sobie. Co myślisz o dzisiejszej młodzieży i jakiej jest twoje przesłanie do niej?

ROLLY: Doceniam, że zadałeś to pytanie po zrozumieniu, jakie to mogło dla mnie być, egzystowanie w japońskim społeczeństwie. Moja odpowiedź więc na twoje pytanie brzmi: “Nawet jeśli przeszuka się Ziemię... nie układ słoneczny i przestrzeń kosmiczną, jesteś tylko jednym sobą, jesteś więc centrum całego wszechświata i gwiazdą swojego wspaniałego, spektakularnego filmu dokumentalnego!”. Moim zdaniem ważne jest, abyście wiedzieli, że ziemia czuwa nad nami, monitorując zarówno nasze dobre, jak i złe uczynki, i to dotyczy nie tylko ludzi, ale także zwierząt, ptaków, ryb, drzew, wody i mikroorganizmów.


Niektórzy ludzie mówią, że visual kei to podgatunek glam rocka. Zarówno jako solowy artysta, jak i ze Scanch, nigdy nie byłeś określany jako artysta visual kei. Co twoim zdaniem odróżnia glam rocka od visual kei?

ROLLY: To bardzo interesujące pytanie. Bardzo przepraszam, jeżeli się mylę, ale wyrażę własną opinię. (śmiech) Visual kei ma kolor “ciemnofioletowy”, a motywem przewodnim jest “śmierć”. Wykonanie jest bardzo umiejętne, a artyści zmieniają samotność lub mroczny wewnętrzny świat w piękny makijaż, jedząc czasem onigiri ze sklepu spożywczego. Ponadto, jest wiele osób, które są bardzo mądre i pokazują swoje talenty w biznesie.

W porównaniu do visual kei, glam rock ma kolor “złoty” i tematem jest “korzystanie z życia w Dubaju”. Występy wykazują przemożny wpływ starego rocka, a lekki styl grania na gitarze nie jest zabroniony. Ale nikt tak nie grał przez prawie 40 lat. Gdyby ktoś to zrobił, skończyłby z etykietką metalu. Glam zawiera makijaż, który podkreśla piękno i estetykę, ucieleśniając życie tej osoby jako wykonawcy, a ludzie, którzy to grają, będą szanowani dzięki długiej karierze.

Na Zachodzie jesteś znany głównie z roli Muneo "Genesis" Suzukiego w filmie “Suicide Circle”, ale występowałeś także w innych filmach i produkcjach telewizyjnych. Podkładałeś także głos pod kilka postaci, jak Yaha w grze wideo “Drag-On Dragoon 2” i Tamatoa w filmie animowanym “Moana”. Dlaczego zdecydowałeś się zająć aktorstwem?

ROLLY: Byłem zainspirowany produkcjami Disneya i filmami muzycznymi, które oglądałem jako dziecko, a także filmami kultowymi. Od kiedy byłem dzieckiem, wystawiałem niby musicale z moimi dwiema starszymi siostrami i kuzynem (Makihara Noriyuki, znany w Japonii piosenkarz), który jest sześć lat ode mnie młodszy. Jakoś nigdy nie trenowałem śpiewu czy głosu.

Pojawiłeś się w większości odcinków “Rock Fujiyama”, zwariowanym programie telewizyjnym produkowanym przez gitarzystę Megadeth, Marty'ego Friedmana. Czy możesz nam opowiedzieć, jak poznałeś Marty'ego Friedmana i jak zaangażowałeś się w ten program?

ROLLY: Około 14 lat temu był program telewizyjny o nazwie “Heavy Meta-san”, przed “Rock Fujiyama”, w którym grałem w segmencie “Riff Leader", gdzie walczyłem metalowymi gitarowymi riffami. Pierwszą piosenką, którą zagrałem, była Cat Scratch Fever Teda Nugenta, sławnego Ameryce, ale zupełnie nieznanego Japończykom. Byliśmy podekscytowani rozmawiając o tej jednej piosence i zdałem sobie sprawę, że poza hard rockiem zaskakująco lubiłem też bubblegum music, a potem zostaliśmy przyjaciółmi.

W "Rock Fujiyama" pojawiło się wielu gości, którzy wywarli wpływ na historię japońskiego rocka. Czy przypominasz sobie jakiś pamiętny moment z gościem lub jakieś inne wydarzenie z programu, które wywarło na tobie silne wrażenie?

ROLLY: Gitarowe riffy Paula Gilberta z Mr. Big i Marty’ego do “AtoZ” wspaniale się komponowały! W końcu ta dwójka zdecydowanie grałaby w szybszym tempie niż oryginał. I dokładnie! Także, gdy Shinya, perkusista LUNA SEA, nagrał połączenie Soran Bushi (japońskiej piosenki folkowej) i utworu Led Zeppelin Whole Lotta Love. Marty i ja zawsze występowaliśmy razem, nie miałem więc rytmu i byłem wtedy bardzo zdenerwowany, ale kiedy grał Shinya, było to niesamowicie fajne! Grałem też w trzyosobowej grupie z Andrew WK, i bez względu na to, jakie piosenki graliśmy, jego występy były niesamowite! I jestem pewien, że przyszedł w normalnych ubraniach, ale przed wyjściem na scenę przebierał się w swój zwykły biały T-shirt. Ale był bardzo miłą osobą.


Regularnie występujesz na paryskim festiwalu piosenki Bastille Day, a nawet zagrałeś koncert chanson w 2003 roku w Paryżu. Skąd dowiedziałeś się o chanson i co tak bardzo w nich kochasz?

ROLLY: Źródła mojej muzyki są w utworze Marlene Dietrich Lili Marleen, więc naturalnie słuchałem również Édith Piaf. Co więcej, kiedy słuchałem numeru Queen Killer Queen, krzyczałem “To jak Les Champs-Élysées!”. Odkryłem wiele muzycznych perełek muzyki Queen w muzyce Édith Piaf.

Czy masz ulubionego francuskiego artystę lub takiego, z którym chciałbyś współpracować?

ROLLY: Sylvie Vartan, Plastic Bertrand i Telephone.

Co najbardziej cenisz we francuskiej kulturze?

ROLLY: Kiedy poszedłem na Wieżę Eiffela, usłyszałem muzykę graną przez wielką, starą, automatyczną maszynę muzyczną (bardzo duże organy uliczne) na placu i słuchałem jej przez chwilę. Uwielbiam organy uliczne tak bardzo, że nawet je posiadam.

Dziesiątego lutego transmitowałeś występ ROLLY QUATRO SHOW2021, który niestety nie był dostępny poza Japonią. Kiedy pandemia zostanie opanowana, czy wciąż będziesz transmitować na żywo niektóre ze swoich koncertów, aby dotrzeć do fanów, którzy nie mogą uczestniczyć w twoich koncertach?

ROLLY: Jest to bardzo prawdopodobne! Zawsze i na zawsze występuję dla całego świata, mam więc nadzieję, że poczekacie chwilę dłużej i będziecie mogli mnie zobaczyć. Do tego czasu mam nadzieję, że spodoba się wam oglądanie mnie na YouTube.

Co dalej z ROLLY’m? Czy jest coś nowego, czego chciałbyś spróbować w tym roku jako artysta?

ROLLY: Zrobię co w mojej mocy, aby ROLLY stał się znany ludziom z całego świata, którzy maja nieco nienormalne gusta, i żeby lubili mnie tak bardzo, jak to możliwe.

Czy masz wiadomość dla czytelników JaME?


ROLLY: To zostało przetłumaczone na wiele języków i jest teraz przez ciebie czytane. Kiedy pewnego dnia będziemy mogli rozmawiać ze sobą telepatycznie, czy to dzięki rozwojowi, czy ludzkiej nutacji, proszę powiedz mi, w jaki sposób Scanch ("zapach sera") został ci wyjaśniony i przetłumaczony. (śmiech)


JaME chciałoby podziękować ROLLY’emu i Sony Music Entertainment (Japan) za umożliwienie przeprowadzenia wywiadu.


Scanch w 2020 roku świętowało trzydziestolecie debiutu major i z tej okazji planowało wyruszenie w trasę. Jednak, z powodu pandemii koronawirusa, daty występów musiały zostać przełożone. SCANCH'N UTOPIA TOUR rozpoczęła się 1 sierpnia w CLUB CITTA w Kanagawie. Więcej szczegółów na temat występów ROLLY'ego dostępne są na jego oficjalnej stronie.

Poniżej można obejrzeć trailer SCANCH'N UTOPIA TOUR:

REKLAMA

Powiązani artyści

ROLLY © ROLLY. All rights reserved.
ROLLY
Scanch © Scanch. All rights reserved.
Scanch
REKLAMA