lecca rozpoczęła swą karierę w 1999 roku, kiedy to wstąpiła do muzycznej szkoły Plastudy. Podczas nauki w tej placówce nie tylko uczęszczała na zajęcia, ale także występowała w czasie szkolnych przedstawień, zdobywając niezbędne doświadczenie. lecca nie śpiewała jednak tylko podczas szkolnych imprez. W tym samym czasie występowała również w znanych tokijskich klubach.
Po zakończeniu nauki w 2002 roku wyjechała do Nowego Jorku i Toronto na pół roku. Aby zdobyć większe doświadczenie, lecca występowała z różnymi lokalnymi artystami i brała udział w otwartych klubowych imprezach. Dla tak młodej artystki było to niezwykle ważne - nie tylko zdobywała doświadczenie sceniczne, ale także spotykała wielu ciekawych ludzi. Także podczas tej podróży lecca odkryła otwartość oferowaną przez reggae i zdecydowała się tworzyć właśnie w tym stylu.
Po powrocie do Japonii w 2003 dołączyła do hip-hopowego składu LEGNIS. Pełniła rolę wokalistki, a także tworzyła piosenki. Rok później - współpracą z piosenkarką reggae PANG - rozpoczęła karierę solową. lecca towarzyszyła PANG w dwóch piosenkach, a także wystąpiła z nią na znanej imprezie reggae JAPAN REGGAE FESTA in OKINAWA.
W lutym 2005 roku lecca wydała swój pierwszy album indie, zatytułowany po prostu lecca. Krążek został dobrze przyjęty i został uznany przez HMV jednym z dziesięciu najlepszych wydawnictw indies reggae i ska roku 2005. I tym razem to PANG występowała na albumie lecci.
W 2006 roku lecca debiutowała jako artystka major, wydając pod skrzydłami wytwórni Avex minialbum Dreamer. W krótkim czasie ukazał się jej drugi album. W kolejnych latach lecca wydawała kolejne płyty. Wydaje się, że normą dla tej artystki jest wydawanie albumu każdego roku.
Przy nagrywaniu swojego drugiego minialbumu, Mado no mukou, który został wydany w 2008 roku, lecca współpracowała ze znanym jamajskim producentem Christopherem Birchem, który pracował z wieloma artystami, między innymi z SHAGGYm. Także podczas nagrywania trzeciego albumu, City Caravan, pracowała z Birchem. Album ukazał się latem 2008 roku i prócz piosenek produkowanych przez Bircha, zawierał także nagrania stworzone wraz z jamajską grupą Voicemail, a także członkiem SOUL'd OUT, raperem Diggy-MO. City Caravan odniósł spory sukces i znalazł się wśród pierwszej dwudziestki notowania Oriconu, co sprawiło, że stał się najpopularniejszym w dotychczasowej karierze piosenkarki.
Rok 2009 zaowocował wieloma wydawnictwami lecci. Wydała dwa single i album BIG POPPER dokładnie w rok po tym, jak ukazał się City Caravan. Wszystkie radziły sobie całkiem nieźle w notowaniach. BIG POPPER dotarł nawet na siódmą pozycję. Kontynuując tradycję jednego albumu na rok, w lipcu 2010 wyszedł Power Butterfly. Sprzedaż tego wydawnictwa przerosła wszystkie dotychczasowe, tym razem trafiając na czwarte miejsce w notowaniach Oriconu. Tym sukcesem lecca udowodniła, że umocniła swoją pozycję na japońskiej scenie muzycznej, torując sobie drogę do głównego nurtu.
W najbliższej przyszłości lecca planuje dużo występów, a już niedługo wyda pierwsze koncertowe DVD. Wydaje się, że umiejętności i popularność tej młodej artystki rosną wraz z każdym kolejnym wydawnictwem. Jeśli nadal będzie rozwijać się w takim tempie, z pewnością stanie się jedną z najwybitniejszych postaci japońskiej sceny reggae.
lecca tworzy w gatunku dancehall/reaggae, do którego wnosi swój własny styl. Jej piosenki często mają w sobie spory ładunek energii, podkreślony silnym beatem i charyzmatycznym głosem artystki. Jej specyficzny wokal łączy w sobie elementy śpiewu i rapu. Jej głos jest pewny, chwilami nawet agresywny, lecz zawsze perfekcyjnie pasujący do jej muzyki.
Przez lata trwania kariery lecca zdobyła niemałe doświadczenie, między innymi dzięki współpracy z różnymi znanymi artystami gatunku dancehall/reaggae. Piosenkarka znana jest nie tylko słuchaczom muzyki urban, a jej talent doceniają także krytycy, którzy wielokrotnie wystawiali jej przychylne recenzje. lecca przez wielu uważana jest za jedną z najlepszych artystek reggae w Japonii.
