Yaida Hitomi - colorhythm

autor: Jasy - tłumaczenie: milith

Wokalistka Yaida Hitomi zaprezentowała w marcu 2008 roku swój siódmy, utrzymany w stylistyce "heart rock" album, colorythym .

Wykorzystywane jako intro YES daje słuchaczom przedsmak tego, czego mogą spodziewać się w kolejnych dwunastu kompozycjach. Ci, którzy jeszcze nie znają wokalistki, mogą początkowo mieć problemy z przyzwyczajeniem się do jej nosowego, wręcz dziecinnego głosu. Ale nie jest to bariera nie do pokonania. Zaczynając od następującego po niej Happy Spinner, atmosfera krążka staje się lekka, ciepła i podnosząca na duchu. Melodiom utworów cały czas towarzyszy dość nudna gra elektrycznych gitar oraz delikatny wokal Hitomi. W niektórych piosenkach, choćby Miracle Wiper czy Siren, można znaleźć elementy jazzu czy karaibskie wpływy.

Wraz z Odą Kazumasą Hitomi napisała piosenkę Koi Bus. Już sam tytuł sugeruje, iż będzie to wrażliwa ballada, która z kolei rozpoczyna sekcję ballad na płycie. Następnie pojawia się Dokidoki no tsubomi, czyli bożonarodzeniowa piosenka o melodii w przejściu, którą każdy z nas już kiedyś słyszał. Kimi Koso Michishirube podkręca tempo i wybucha dynamicznym bębnieniem, ciężką grą gitar, smyczków i bardzo tęsknym refrenem. Przedostatnia kompozycja to urzekająca piosenka o akustycznej aranżacji, która idealnie pasowałaby do filmu o miłości. ~period~ została stworzona, aby być nastrojowym zakończeniem, choć outro może przypominać Simple and Clean Utady Hikaru.

Tych, których nie odstrasza charakterystyczny głos wokalistki, będzie to świetny krążek, oferujący solidne pop-rockowe kompozycje okraszone wyśmienitą aranżacją. Piosenki przykują także uwagę ze względu na słowa. Niemniej jednak trzeba przestrzec zachodnich słuchaczy: głos artystki nie zawsze wszystkim się podoba; jest to jedyny powód, dla którego nie jest to płyta dla każdego. Mimo to Never Land Iki, Kimi Koso Michishirube oraz Not Enough to tylko niektóre z utworów, które powinny przypaść do gustu szerszej publiczności.