autor: myv382 - tłumaczenie: milith

Po utracie gitarzysty Bou na początku 2007 roku, wielu fanów obawiało się rozpadu An Cafe. Na szczęście wszelkie wątpliwości z tym związane zostały rozwiane po tym, jak An Cafe ogłosiło, że nie tylko będzie miało nowego gitarzystę Takuyę, lecz także nowego stałego członka zespołu, klawiszowca o imieniu Yu-ki. Tuż po podaniu tych wieści oczekiwania co do nowego wydawnictwa An Cafe wzrosły, a także spekulowano odnośnie zmian w stylu grupy, które miałyby niejako być podyktowane zmianą składu. Wraz z ukazaniem się Kakusei Heroism ~THE HERO WITHOUT A ‘NAME’~ An Cafe udowodniło wtedy wszystkim, że nie tylko są wciąż tym samym, silnym zespołem, lecz że mają jeszcze parę asów w rękawie i nowe brzmienie swej muzyki.

Utwór tytułowy wpasowuje się w styl An Café od samego początku do końca. Muzyka jest popowa i optymistyczna z pojawiającą się nutką rocka i dance. Można zauważyć drobne różnice między wcześniejszym i obecnym brzmieniem An Cafe, gdyż keyboard odgrywa teraz o wiele większą rolę niż poprzednio. Również Takuya ma odrobinę inny styl gry od Bou, co dodaje utworowi pewnej świeżości. Ten kawałek może być sposobem, by przedstawić fanom nowych członków zespołu, gdyż w ostatniej części piosenki keyboard inicjuje krótkie intro, a tuż za nim pojawia się gitarowe solo Takuyi. Pomimo prezentowania nowych nabytków Kakusei Heroism nie pozostawia reszty muzyków w tyle ani przez chwilę. Ta bardzo taneczna piosenka ma silny rytm, który zawdzięcza perkusji Terukiego i uzupełniającej go linii basu Kanona, co razem nadaje jej rytmiczności i radości. Miku śpiewa pewnie i przyjemnie, można odnieść wrażenie, że brzmi dojrzalej niż w niektórych wcześniejszych utworach An Cafe. Jego wokal idealnie dopasowuje się zarówno do bardziej zrelaksowanej i spokojniejszej rytmiki wersów, jak i radosnych, optymistycznych i niezwykle chwytliwych zwrotek. I choć pojawiają się pewne widoczne różnice pomiędzy tym utworem a wcześniejszymi piosenkami An Cafe, zwrotki są całkiem podobne do wcześniejszego singla Smile Ichiban Ii Onna . Pokazuje to, że - bez względu na zmiany - An Café to ciągle ten sam zespół, który jest wciąż w stanie stworzyć niezapomniane, radosne utwory porywające słuchaczy do tańca.

Strona b, Respect Mommy ~hito no yaku tatereba ii jibun no tokui na koto de~, kontrastuje mocno z poprzednim utworem, gdyż jest bardziej rockowym kawałkiem z cięższymi gitarami, dudniącym rytmem i połączeniem rapowych wokali z krzykami. Tego typu śpiew, raczej nieczęsto stosowany przez Miku, łączy się później z delikatniejszymi melodiami i prowadzi do popowej zwrotki, której towarzyszy prawie pretensjonalnie brzmiący keyboard, wybrzmiewający gdzieś w tle. Ten utwór jest na pewno czymś odmiennym od dotychczasowego dorobku An Cafe i może przypaść do gustu - bądź też nie - starszym fanom zespołu. I choć do nadejścia zwrotki piosenka ta brzmi raczej nie bardzo jak An Café, to pokazuje dwie strony ich muzyki. Grupa nie boi się próbować czegoś innego i może dawać delikatnie do zrozumienia, że tego typu utwory pojawią się w jeszcze przyszłości. Respect Mommy prezentuje, jak umiejętnie An Cafe potrafi podejmować się nowych rzeczy i bawić się z wszelkimi dostępnymi gatunkami muzyki - choć jest to utwór, który przypadnie do gustu starszym fanom An Cafe dopiero po kilku przesłuchaniach.

Singiel zawiera także klip do Kakusei Heroism, który jest typowy dla An Cafe: pełnym życia, choć brakuje mu barwnych strojów zwykle używanych przez zespół, co może służyć zaprezentowaniu odrobinę dojrzalszej strony zespołu.

Podsumowując, ten singiel bez wątpienia ukazał dwie różne strony An Cafe i udowodnił, że zespół wciąż potrafi tworzyć wspaniałą muzykę na pograniczu kilku gatunków. Choć ogromna różnica w stylu między dwoma utworami na krążku mogła oznaczać, że muzycy nie zdecydowali się jeszcze, jaki obiorą kierunek, to jedno było pewne: An Cafe powrócili, jeszcze bardziej nieustraszeni niż poprzednio.