Zy 48: An Cafe
Happy toy box!!

To dzieło, BB PARALLEL WORLD, jest bardzo kolorowym albumem. Gdy zaczęliście pracę nad nim, od razu mieliście na niego pomysł?
Miku: Tym razem nie myśleliśmy o tym, by muzyka taneczna była motywem przewodnim, chcieliśmy zrobić dużo różnorodnych kawałków. Wybraliśmy więc piosenki tak, jakbyśmy użyli różnych kolorów. Spotykaliśmy się częściej niż zwykle, by wyselekcjonować piosenki i wyszło ich prawie trzydzieści. Później wybraliśmy jeszcze więcej, więc te, które znalazły się na albumie, zostały wybrane z naprawdę dużej liczby utworów.
Czy cokolwiek zmieniło się w procesie twórczym, w porównaniu do poprzednich razów?
Teruki: Zwykle pracujemy z aranżerem tylko przy naszych singlach, ale tym razem pracował dla nas przy wszystkich piosenkach na tym albumie. Jakość piosnek i otoczenie, w jakim nagrywaliśmy, było inne. To było świetne przeżycie.
Co każdy z was myślał o tym i o tej pracy, kiedy tworzyliście ten album?
Miku: Wydaliśmy już wcześniej dużo albumów, więc myślałem o tym, żeby wykonać jak najlepszą pracę.
Co było wtedy kluczowe?
Miku: Myślę, że to były piosenki. Single są przeważnie w stylu tanecznego rocka, ale tym razem wybraliśmy piosenki biorąc pod uwagę różne punkty widzenia.
Tak, wszystkie one są naprawdę bardzo chwytliwe.
Jeżeli chodzi o moją perkusję, myślałem trochę o szorstkości dźwięków i undergroundowym uczuciu Indies visual kei w mojej głowie, i uderzałem moje ulubione, klasyczne bębny z takim właśnie zamysłem.
Tym razem też odbywaliście próby zanim zaczęliście nagrywać?
Teruki: Tym razem nie mogl, dzień po przedprodukcji. Zasadniczo, nawet podczas zapamiętywania piosenek od razu aranżowałem je i grałem. (śmiech) Wiem, że praktyka ważna jest przy nagrywaniu, ale to było dobre nagranie. Nauczyliśmy się jak się dostosować.
Kanon: Tym razem w szczególności chciałem popracować nad aranżacją. Od tego roku, kiedy zastanawiam się nad moimi partiami, korzystam z komputera. Zwykle, gdy mam bas, moje preferencje naturalnie ukazują się w muzyce, ale kiedy faktycznie widzę nuty, dobrze jest móc umieć zmienić to, np. „Mogę też zrobić to w ten sposób”. Także myślenie o układaniu kolejnych partii jest dużo bardziej zabawne niż wcześniej.
Ale kiedy grasz, nie jest to trudne?
Kanon: Czasami jest. (śmiech) Ale dopiero, kiedy zaczynam grać na basie. To było zabawne, dostałem kopię tego, co ułożyłem na komputerze i później sprawdzałem nuty, to trochę tak, jakbym znowu się uczył..
Takuya: Tym razem grałem na gitarze patrząc z obiektywnego punktu widzenia twórcy, a nie tylko gitarzysty.
Chodzi ci o to, że myślałeś też o innych instrumentach?
Takuya: Tak. Jeśli myślę tylko o gitarze, dodaję więcej i więcej dźwięków, tak więc starałem się zgrać z resztą albo grałem głośne kawałki, tam, gdzie moja gitara powinna się wyróżniać. Dzięki temu mogłem dostrzec nowe rzeczy we mnie samym, jak i różne punkty widzenia.
A co z Yu-kim?
Teruki: Wydaje mi się, że to, nad czym Yu-ki pracował najbardziej, to były chórki, prawda?
Yu-ki: Ach, chórki były fajne.
Swoją drogą, słyszałam, że zrobił najmniej błędów wśród muzyków…
Teruki: Nie wiemy, czy będzie to wstawione wostatecznej wersji, ale Yu-ki był w stanie dużą część nagrać samemu.
Kanon: Jest wersja, gdzie śpiewa normalnie, wersja, w której śpiewa falsetem, jedna o oktawę wyżej i wersja, gdzie naśladuje. (wszyscy wybuchają śmiechem)
Teruki: Aranżer powiedział „wersja Porno Graffiti pasuje najbardziej.” (śmiech) Ale powiedział także „Zupełnie nie możemy użyć wersji Keisuke Kuwata” (wszyscy wybuchają śmiechem).
Reszta wywiadu znajduje się w 48 numerze Zy.
© 2009 Zy.connection Inc. All Rights Reserved.

































































































