DIR EN GREY

Dir en grey is bekend om hun unieke sound en stijl en zijn op het moment erg populair in Azië, Amerika en Europa. De laatste tijd richt de band zich dan ook meer op hun fans buiten Japan, ze hebben concerten gegeven in de VS en Europa. De populairiteit van de band stijgt alleen maar.

Dir en grey's roots kunnen gevonden worden in de onafhankelijke indies band La:Sadie's. Hier speelden vier van de bandleden van het latere Dir en grey in. Toen begin 1997 bassist Kisaki de band verliet werd die vervangen door Toshiya en was de band Dir en grey geboren. Ook al probeerden ze vanaf het begin zich te ontwikkelen, de release van hun eerste mini-album MISSA klonk nog erg als La:Sadie's, en nog meer als elke andere Japanse indies visual kei bands. Met de singles Jealous en I'll, waren ze de eerste indies band met een plekje in de Oricon singles top 10. Yoshiki Hayashi, drummer van X Japan en ook inspiratie voor Dir en grey zelf, zag hun talent en nam contact op met de band.

Met Yoshiki als producer bracht Dir en grey vijf singles uit in 1999. De release van hun eerste album GAUZE liet zien dat de band zich ontwikkeld had in een meer individuele stijl: hardrock elementen gecombineerd met de zachtere rock, vooral te horen in het nummer Yokan. Na het succes van GAUZE kon Dir en grey zich een major band noemen.

In 2000 besloot Dir en grey zonder Yoshiki verder te gaan, en maakten in hun eentje het album MACABRE. Al snel werd duidelijk dat de titel van de CD de inhoud erg goed beschreef; teksten verhalend over de donkere kant van de maatschappij, massamedia, liefde en seksuele obsessies -meestal van de meest negatieve kant bekeken. Het was duidelijk dat Dir en grey probeerde het niveau van een 'middelmatige' band te ontstijgen en dat ze daarvoor bereid waren te experimenteren met alles wat binnen hun bereik lag. Na de songs van MACABRE, die schommelden tussen progressieve rock, trashmetal en soms zelfs wat industrial, was het een verrassing toen de ballad Ain't afraid to die op single werd uitgebracht. Hij werd echter goed ontvangen en na nog wat singles kwam het langverwachte album Kisou uit. De verontrustende experimentele en wat industriële sound van MACABRE was nog aanwezig, maar dit album liet ook wat meer Westerse invloeden horen.

Na de release van Kisou deed Dir en grey hun eerste Aziatische tour door China, Taiwan en Zuid-Korea. In Shanghai was er zo'n hype rond de aankomende concerten dat de locale overheid probeerde het tweede concert af te gelasten. Na een paar maanden kwam het mini-album Six Ugly uit, wat met zijn opvallend Westerse stijl en controversiële teksten nogal wat oproer veroorzaakte.

In oktober 2003 kwam VULGAR uit, maar de reacties waren verdeeld. Er waren fans die de meer Westerse sound aanmoedigden, en er waren er die vonden dat de band zijn individualiteit verloren had nu het een meer internationaal acceptabele stijl ging spelen, een stijl die veel meer in de hardrock en metalhoek lag. Maart 2005 kwam het volgende album uit, Withering to death. De band had zich nog meer ontwikkeld in hun Westerse stijl. Met dit album bereikte Dir en grey voor het eerst een positie in een niet-Aziatische chart, namelijk in Finland, waar het de 31ste plaats in de albumhitlijsten kreeg. Dir en grey besloot de grote sprong naar het Westen te maken en kondigde aan twee concerten in Europa te houden: één in Berlijn, de ander in Parijs. Beide concerten waren uitverkocht dankzij mond-tot-mond reclame en het internet. Na het eerste concert in Berlijn trad de band ook op bij twee van de belangrijkste muziekfestivals van Europa; Rock am Ring en Rock im Park.

Na een succesvolle buitenlandse tour vertrok Dir en grey begin 2006 ook naar de Verenigde Staten, waar ze optraden in Austin, New York en Los Angeles. Hierna werd ook in de VS Withering to death uitgebracht. Na een tour in Duitsland in mei en juni 2006 werd Kyo opgenomen in een ziekenhuis vanwege zijn ontstoken stembanden. Er moesten twee Japanse concerten gecancelled worden, maar toen Kyo genezen was, mocht de band wel mee met Korn's Family Values tour door Amerika. Terug in Japan speelde Dir en grey naast bands als MEGADETH, Slayer en Children of Bodom op het Loud Park Festival.

In 2007 begon Dir en grey aan hun eerste one-man tour door Amerika, dit ging samen met de release van zesde album THE MARROW OF A BONE. Dit album bevat meer Engelse teksten dan de albums ervoor gemaakt, en het album laat een verschuiving naar metalcore zien. Over dit album waren de meningen opnieuw sterk verdeeld; ze kregen er veel fans bij, maar anderen begonnen zich af te vragen of de band niet te zwaar op Westerse invloeden steunt. Na het succes van hun Amerikaanse optredens maakte Dir en grey bekend dat ze samen met Deftones een zomertour gingen doen. Op het moment dat de band nog aan die tour bezig was werd ook het tourschema voor de Europese tour bekend gemaakt. De band speelde onder andere in Engeland en Duitsland, en trad op bij festivals als Wacken Open Air. Na de Europese tour ging Dir en grey terug naar Japan, waar ze na het uitbrengen van de single DOZING GREEN begonnen aan de gelijknamige tour, die naast Japan tot ieders verrassing ook Europa opnieuw aandeed, slechts enkele maanden na hun laatste tour daar. Hierbij gaf de band ook een optreden in de Melkweg in Amsterdam. Eind november speelde Dir en grey als openings-act voor twee shows van Linkin Park in de Saitama Super Arena.

Het tiende jubileum van Dir en grey werd stil, maar niet helemaal onopgemerkt in december gevierd met de release van twee best of albums, getiteld Decade 1998-2003 en Decade 2003-2007.

Voor 2008 heeft Kaoru aangekondigd dat de band terugkeert naar de studio om een nieuw album op te nemen, en heeft gezegd dat er misschien wel een tour aankomt die Amerika en Europa bezoekt, al zal dat niet zijn voor het einde van het jaar. In mei zal Dir en grey wel een tour doen in Japan, namelijk de TOUR08 DEATH OVER BLINDNESS, die met drie shows in de Shinkiba Studio Coast zal eindigen.