D werd in maart 2003 opgericht door ASAGI, Ruiza, Sin, Rena en Hiroki. De eerste drie kenden elkaar al van Kisaki's band Syndrome, die in 2002 uit elkaar ging. Daarvoor was ASAGI actief in Balsamic en Je*Reviens, terwijl Ruiza in Distray en Laybial speelde, Hiroki in Aioria en S to M, en Sin in With Sexy, NEO-SADISM en Vasalla.
Vanaf het begin af aan werkten ze hard voor hun succes; hun eerste optreden volgde dan ook een paar weken na de oprichting en tijdens Shock Jam 2003 speelden ze naast de sterren van de visual kei scene: Nightmare en Lareine. Helaas ging niet alles voor de wind. Kort na de release van hun eerste mini-album New Blood in juni besloot Sin de band te verlaten en minder dan twee maanden later werd Ruiza opgenomen in het ziekenhuis.
Om op hetzelfde tempo door te kunnen gaan had D tijdelijk een vervanger nodig. Die werd gevonden in Hide-zou (ex-As'REAL, gitarist S to M) en Tetsu (ex-Domestic Child). In deze periode was de band actief onder de naam Night of the Children. Nadat Hide-zou officieel bandlid was geworden en Ruiza terug was uit het ziekenhuis, verliet Tetsu de band. Samen met Ayano (ex-Vidoll) richtte hij het project Gimikku op.
D veranderde hun naam weer terug en op 27 november 2003 gaven ze hun eerste one-man getiteld Belive or not believe in Meguro Rock May Kan, waarbij ook de single Alice werd gedistribueerd. 2004 begon met de release van het mini-album Paradox, razendsnel uitverkocht en met een dertiende plek in de Oricon Charts een gigantisch succes. Van dit album komt ook D's ‘themesong’ Night-ship "D", waar de fans hun speciale D-vlaggen gebruiken in een furitsuke-routine. Op 12 mei werd Yume narishi kuuchuu teien uitgebracht, opnieuw snel uitverkocht en met een vijfde plaats op de Oricon indie Charts weer succesvol.
Na een flink aantal optredens kwam in 2005 het eerste album The name of the ROSE uit. Een speciaal album, omdat tijdens de opnames Rena plotseling de band verliet waarna Hide-zou zowel de bas- als de gitaarlijnen inspeelde. Op 5 december kwam Tsunehito officieel bij de band als bassist nadat zijn band SCISSOR uit elkaar was gegaan, zodat Hide-zou weer over kon op zijn oorspronkelijke positie.
Versterkt met het nieuwe bandlid werden de geplande concerten alsnog uitgevoerd, inclusief een coupling tour met D'espairsRay en een evenement ter viering van het eerste issue van het magazine “Mad Tea Party”. In dit tijdschrift staan bijvoorbeeld interviews met artiesten uit de visual kei scene en een verhaal over vampieren, geschreven door ASAGI.
Ook nam D opnieuw The name of the ROSE op, welke uitkwam in februari 2006 met drie extra nummers. Dit was niet de enige re-release van het jaar; het lang uitverkochte én gezochte Yume narishi kuuchuu teien en Paradox werden opnieuw uitgebracht in mei 2006. In augustus kwam het eerste album met Tsunehito op bas uit, Tafel Anatomie, minder dan een jaar later gevolgd door het derde album Neo-culture ~beyond the world~. Alsof dat niet genoeg was kwamen ASAGI en Ruiza ook met solowerk.
Met zoveel activiteit was het in de kerstperiode van 2007 tijd voor de oprichting van de fanclub “Ultimate Lover”. Ook kondigde D aan een contract met major label avex trax te ondertekenen. Van 23 februari tot 5 mei werd een laatste indie tour gehouden, later is van hun laatste indie concert een DVD genaamd D Live Tour 2008 "Follow Me" Final uitgebracht, met negentien tracks en backstage-materiaal. De eerste major one-man BIRTH~sora e no kaiki~ vond plaats op 8 augustus. In september was de bands muziek te horen in de Nintendo DS game “Twilight Syndrome” en op de soundtrack van de Japanse film "Twilight Syndrome: Dead-Go-Round."
De eerste helft van 2009 bestond uit de release van de derde major single Snow White, een album getiteld Genetic World en een nationale tour met diezelfde titel. In de tweede helft van het jaar opende ASAGI de website “Rozen Kranz”, waarop zowel D’s indies merchandise als zijn eigen solowerk worden verkocht. Opnieuw werd een single uitgebracht die te horen was in een game, deze keer Day by Day in de Japanse mobiele datinggame "LoveφSummit".
Ook het volgende jaar deed D het niet rustiger aan met een aantal fanclub-only shows, een 7th Rose tour ter viering van de zevende verjaardag van de band en de release van twee singles. In mei kwam de groep met een speciale reeks van vijf concerten in Takadanobaba AREA; elk concert werd geproduceerd door een ander bandlid. Aan het eind van de zomer volgden nog twee concerten om hun tweejarig bestaan als majorband te vieren, waarna de groep zich even concentreerde op het opnemen van nieuw materiaal. Toch kwam de band in november weer terug met een tour en de single In the name of justice.
In januari 2011 kwam het album VAMPIRE SAGA niet alleen in Japan uit, maar ook in Europa en in mei kwam voor D een grote wens uit met hun eerste optredens in het buitenland. De tour VAMPIRE SAGA in Europe ~Path of the Rose~ bracht de band in Frankrijk, Nederland, Duitsland, Polen, Engeland, Rusland en Finland. Het optreden in Finland was zelfs uitverkocht. Na afloop trok de groep naar de Verenigde Staten voor een concert met BLOOD STAIN CHILD op A-Kon in Texas. Hun ervaringen zijn vastgelegd op de DVD D TOUR 2011 VAMPIRE SAGA ~Path of the Rose~ European Tour and A-Kon Documentary DVD en in het boek D TOUR 2011 VAMPIRE SAGA ~Path of the Rose~.
Vlak na de tour maakte D bekend niet meer verder te gaan als major band en terug te keren naar hun indies label GOD CHILD RECORDS. De samenwerking met avex trax was met vier singles in de Oricon Charts top tien succesvol en de band genoot complete artistieke vrijheid, maar het vijftal wilde zich meer gaan focussen op het buitenland en daarom konden ze niet meer zoveel songs als daarvoor uitbrengen. Op 28 juli kwam de ‘eerste’ indies single Torikago goten ~L'Oiseau bleu~ uit; de opbrengsten gingen naar de slachtoffers van de aardbeving in maart eerder dat jaar.
Om hun statement zich meer te richten op het buitenland kracht bij te zetten werd de tourfinal van de volgende nationale tour online uitgezonden via D’s eigen Ustreamkanaal. Ook het evenement musicJAPANplus Gig Vol.1 werd online uitgezonden, waar de band optrad naast onder andere LOST ASH. In november trad de groep op bij Pacific Media Expo in Los Angeles en kwam het mini-album Huang di ~Yami ni umareta mukui~ uit, waarvan de internationale editie vier extra populaire D nummers bevat. Deze release werd natuurlijk ook gevolgd door een nationale tour.
In 2012 vonden een aantal multi-band evenementen en een fanclub-only tour plaats. In april organiseerde D het evenement Mad Tea Party, met onder andere Versailles, Dolly, Lc5 en Lin als gasten. In april en mei werden de Europese fans verblijd met een tweede Europese tour. De Dying Message World Tour 2012 omvatte concerten in Europa (Oostenrijk, Duitsland, Italië, Frankrijk, Spanje, België, Nederland, Finland, Rusland en Polen) en Zuid-Amerika (Brazilië, Argentinië en Chili).
Met de tiende verjaardag van de band in het vooruitzicht en het nieuwe internationale hoofdstuk begonnen heeft D laten zien dat het mogelijk is om succesvol te zijn zonder de eigen idealen te verlaten.
Een theatrale mix van metal en melodische rock - dat is de beste manier om D te beschrijven. Vrijwel meteen ervoer de band succes, te danken aan hun creativiteit, ervaring in het componeren en optreden, en oog voor detail wat betreft het uitwerken van thema’s.
Hun werk is gevarieerd en bestaat uit zware gitaargedreven nummers en mooie melancholische ballads. Er is ruimte voor elk bandlid om te laten zien wat hij kan, of het nu gaat om HIROKI’s intense drumwerk of ASAGI’s indrukwekkende stemgeluid.
