Lunacy verscheen voor het eerst bij een concert in de Machida Play House in Kanagawa, voor een publiek van 15 personen. Hier vinden we al de definitieve line-up van de band: Ryuichi als zanger, Sugizo als lead-gitarist, Inoran op rhythm-gitaar, J als bassist en Shinya achter het drumstel. Ze hadden allemaal verschillende sociale achtergronden, maar verenigden zich in het maken van een soort punk-rock, een muziekstijl die ze allemaal leuk vonden. De sleutelwoorden in deze band waren originele muziek, zonder een leider. Drie maanden later werd hun eerste demotape, Lunacy, uitgebracht. Deze demo werd verkocht op plaatsen waar concerten van Lunacy werden gehouden. In december van datzelfde jaar nam de band hun tweede demo tape op, Shade, en daarna een derde, Lastly.
Een foto van Lunacy met hun punk-achtige, indrukwekkende kapsels verscheen in een magazine en heeft hun promotie in Japan aardig geholpen: een band die zeven maanden eerder onbekend was en speelde voor een publiek van 15 personen, speelde nu voor 150 mensen.
Hun eerste album, geproduceerd door Yoshiki van X Japan, werd uitgebracht op 21 mei 1991. Bij deze gelegenheid wordt de naam Lunacy veranderd in LUNA SEA. Het eerste album heet logischerwijze ook Luna Sea. Het is niet bekend hoeveel exemplaren er van dit album zijn verkocht, maar er is een duidelijke stijging te zien in het aantal mensen dat hun concerten bezocht na het uitbrengen van dit album.
De publiciteit groeide snel en in 1992 werd de fanclub Slave opgericht. LUNA SEA speelde een concert in de Shibuya Koukaido voor deze gelegenheid (plaats voor 2.000 personen). Dit concert was na 30 minuten al uitverkocht. Hun eerste belangrijke album, Image, kwam uit op 21 mei 1992. In 1993 kwam hun eerste single uit, Believe, en hun tweede album, Eden.
Het jaar erop kwam het album Mother uit. Om dit album te schrijven, besloot de band zich te isoleren van de rest van de wereld. De Mother-tour eindigde met wat waarschijnlijk hun bekendste concert was: Lunatic Tokyo.
Op 22 april 1996 verscheen Style. Dit album was bijna het tegenovergestelde van Mother. Na een paar maanden waarin de bandleden aan hun solocarrières werkten, met wisselend succes, kwamen de vijf bandleden weer samen op het podium van Akasaka Blitz, op 17 december 1997, en kondigen ze hun comeback aan.
Storm, Shine en I For You kondigen LUNA SEA’s nieuwe album, Shine, aan. Dit album kwam uit in juli 1998. De rocksound was hier bijna volledig verdwenen en heeft plaats gemaakt voor pop-rock, en dan nog meer pop dan rock. Dit album werd gevolgd door de Shining Brightly Tour, mede geproduceerd door Disney omdat Inoran het sluitingslied voor de Disney film "Mulan: Breath" geschreven had.
In januari 1999 gaf LUNA SEA drie concerten in drie Aziatische steden (buiten Japan): Taipei, Hong-Kong en Shanghai. Toen de bandleden terugkwamen van deze mini-tour waren ze het erover eens dat ze zo snel mogelijk terugwilden naar de sfeer van live concerten.
Voor de 10e verjaardag van de band gaf LUNA SEA een gigantisch concert: Capacity Illimited. Jammer genoeg vernielde een grote storm in Tokyo een groot gedeelte van het podium dat bedoeld was voor dit concert. Dit weerhoield echter het succes van het concert niet: 100.000 mensen kwamen naar de show. De band kwam op met behulp van een helikopter, net zoals de Beatles een paar decennia eerder hadden gedaan. De show eindigde met een gigantische vuurwerkshow. In de tussentijd bracht de band hun eerste Best Of-album uit: Never Sold Out.
Op 1 januari 2000, om middernacht, gaf LUNA SEA een concert bij Zepp Tokyo ter ere van het nieuwe millennium. Op 29 maart verscheen de single Gravity. Tonight kwam 2 maanden later uit, op 17 mei.
Op 8 november, tijdens hun Brand New Chaos act 2 tour, werd het nieuws bekend gemaakt dat LUNA SEA uit elkaar zou gaan. Love Song was de laatste single die ze uitbrachtem. Op 27 december speelden ze hun allerlaatste concert, met de logische naam Last Live. En hoewel ze verschillende wegen gaan vanaf deze dag, verlaten ze heel symbolisch het podium hand in hand.
Nu is er aangekondigd dat op 24 december 2007 de band weer bij elkaar zal komen voor God Bless you ~One Night Déjàvu~.
LUNA SEA’s muziek is erg moeilijk te omschrijven. De band heeft veel van de elementen van de tachtiger jaren gecombineerd: punk, metal, zelfs goth rock dat alles vormde een compleet nieuw geluid dat typerend is voor de band. Hun liedjes lagen lekker in het gehoor, al heeft LUNA SEA ook mooie ballads gemaakt. Bovendien had de band ook ruimte voor harde, snelle muziek.
Misschien wel door dit mengsel van stijlen leek de band zichzelf opnieuw uit te vinden met elk nieuw album. Dit is ook deel van LUNA SEA’s bijna onweerstaanbare charme. Een mysterieuze sfeer, snelle baslijnen die het nummer domineren, en Ryuichi’s charismatische, excentrieke stem dit waren de enige dingen die de eerste albums van LUNA SEA met elkaar gemeen hadden. Later, met hun zesde album, Shine, onderging de band veranderingen op het gebied van muziek en verschijning. Met deze veranderingen werd LUNA SEA meer poppy en verloor de band wat van zijn geheimzinnigheid.
