THE BACK HORN

The Back Horn is één van die zeldzame bands die al een gigantische fanbase hadden voor ze een major-contract bezaten. De muziek valt het best te omschrijven als een unieke mix van trash en punk. Maar zoals te horen is op het album Headphone Children experimenteren ze ook met andere muziekstijlen, variërend van poppy rock tot wat het best omschreven kan worden als noise. Hoewel dergelijke diverse muziek niet voor elke band goed uitpakt, werkt het voor The Back Horn erg goed, en hebben ze bewezen uitstekende songschrijvers en muzikanten te zijn.

In april 1998 werd The Back Horn in Tokyo opgericht. Suginami Eijun had zijn thuis in de Fukushima prefectuur verlaten omdat hij vond dat er niet voldoende muzikaal talent te vinden was. In Tokyo hoopte hij een band te kunnen oprichten die alleen genoegen nam met het beste van het beste, en in zijn drie vrienden Yamada Masashi, Hirabayashi Naoki en Matsuda Shinji vond hij die band. In het begin heette de band nog Gyorai maar later werd de bandnaam veranderd in The Back Horn. Interessant detail: eigenlijk had de band besloten de band "The Back Hoe" te noemen, maar door een verkeerde uitspraak werd het Horn in plaats van Hoe.

In augustus 1999 werd de band uitgenodigd op het Fuji Rock Festival te spelen. Dit was hun eerste major optreden, en slechts een maand later werd hun eerste CD Doko e iku via Kando Records uitgebracht. Het schijfje bevatte acht nummers en liet het unieke geluid van The Back Horn duidelijk horen. Slechts zeven maanden later volgde het tweede album al, genaamd Yokigaeru Hi. De laatste release met Kando Records was de maxi-single Fuusen in september 2000. Een paar maanden later tekende The Back Horn bij Speedstar Records en gingen ze major. Maar kort daarna leek er even een einde te komen aan het geluk van de band.

Net voor de release van de eerste major single Sunny in april 2001 besloot Hirabayashi de band te verlaten. Ondanks het verliezen van hun bassist in het begin van hun carrière, was de band toch te zien op een aantal events in augustus en brachten ze in oktober hun eerste echte major album Ningen Program uit.

Rond deze tijd kwam Okamine Koushu als sessie-bassist bij The Back Horn om de band te helpen tijdens hun tour om het nieuwe album te promoten. In 2002 speelde hij ook de bas op de singles Sekaiju no shita en Namida ga koboretara. Meer festivaloptredens volgden en tijdens de tour ter promotie van het album Shinzou Orchestra in december 2002 werd Okamine officieel tot bassist van The Back Horn benoemd.

2003 leek een veel beter jaar te worden voor de band, er werden verschillende singles uitgebracht en ook het derde album Ikiru sainou zag het daglicht. Bovendien trok de emotionele zang van Yamada de aandacht van bekende regisseur Kiyoshi Kurosawa en Yamada werd gevraagd om een nummer voor diens film "Akurai Mirai" in te zingen. In januari 2003 werd daarvoor de single Mirai uitgebracht.

Op de officiële soundtrack van de film "Casshern", genaamd Our Last Days, stond een nummer genaamd Requiem, een gloednieuwe song van The Back Horn. Met de komst van deze film kwam er ook meer aandacht voor The Back Horn, en drie maanden later speelden ze in Hibiya hun eerste van de twee one-man concerten die de band die zomer zouden doen. De single Yume no hana liet veel ontwikkeling in de muziekstijl horen, maar de fans leken het niet erg te vinden, zeker niet toen de band nog wat festivaloptredens deed op onder andere het bekende Rock In Japan festival. Het jaar 2004 eindigde met de release van hun eerste DVD Bakuon yume hanabi met livemateriaal van hun one-man concerten eerder dat jaar.

In 2005 werd het vierde album Headphone Children uitgebracht, bekend als het meest ambitieuze en conceptuele album van de groep. Het nummer Kiseki dat ook op het album staat werd geschreven voor de horrorfilm serie "Zoo". Rond deze tijd steeg hun populariteit tot grote hoogten, resulterend in een succesvolle tour ter promotie van het nieuwe album. Na de tour werd een live-album uitgebracht met de beste nummers gespeeld tijdens de tour: Ubugoe Chainsaw.

Nadat The Back Horn Japan veroverd had besloten ze ook de Europese fans niet te laten zitten. In 2005 speelde de band in Spanje, om daarna terug te keren naar Japan en nog een succesvolle tour te doen.

In 2006 volgden meer shows en de release van hun zesde album Taiyou no naka no seikatsu. Bovendien had de band een speciale akoestische tour met alleen de leden Yamada en Suganami, waar de twee heren samen gratis in de straten van Japan speelden. Hun laatste album kwam uit in mei 2007 met de eenvoudige titel The Back Horn en een single genaamd Wana staat gepland voor november.