auteur: LuCioLe - vertaling: Shiryu

© Defstar Records Inc.

Kanon Wakeshima, jonge celliste en zingend wonder, kwam begin dit jaar naar Frankrijk voor twee concerten. Daarna kwam ze opnieuw naar Parijs voor de Japan Expo en sprak met JaME over haar muziek en inspiratiebronnen.


Kun je jezelf even voorstellen aan de lezers die misschien nog niet erg vertrouwd zijn met jou?
Kanon Wakeshima: (In het Frans) Ik heet Kanon Wakeshima. Ik speel al cello sinds ik drie jaar oud ben. Mijn hobby is tekenen. Mijn favoriet gerecht is spaghetti. Ik houd van katten. Zelf heb ik een zwarte en een bruine kat. De bruine is nog een kitten. Het is de tweede keer ik in Frankrijk ben. De eerste keer had ik niet de kans om naar het Orangerie museum te gaan, maar deze keer hoop ik dit wel te kunnen bezoeken

Hoe zou je jouw muziek beschrijven aan beginnende luisteraars?
Kanon Wakeshima: Mana-sama schrijft de muziek en maakt de arrangementen, terwijl ik de teksten schrijf. Het hoofdthema van mijn muziek is de jonge vrouw die zich tussen volwassenheid en adolescentie bevindt en wiens duistere kant de bovenhand neemt. Alles speelt zich af rond dit thema.

Het waren je ouders die je hebben aangezet om cello te spelen op driejarige leeftijd. Wat was je motivatie om te zingen naast het spelen van cello?
Kanon Wakeshima: Mijn ouders hebben er inderdaad voor gezorgd dat ik op zeer jonge leeftijd cello begon spelen. Toen ik een tiener was, begon ik zelf songs te schrijven. Aangezien de meeste basisinstrumenten, zoals de piano en gitaar me niet lagen, besloot ik om de cello te gebruiken als begeleidend instrument. Zo werd het concept van zingen met de cello geboren.

Je vierde pas je eenentwintigste verjaardag. Had je vijf jaar geleden al een idee wat je wilde worden?
Kanon Wakeshima: Ik had niet gedacht dat ik in de muziekbranche zou belanden, omdat ik ook illustraties maakte. Maar toen ik zestien was, overwoog ik wel een muzikale of kunstzinnige carrière.

Welke artiest inspireerde je op muzikaal vlak?
Kanon Wakeshima: Ik bewonder heel wat verschillende artiesten, maar wat de Franse artiesten betreft houd ik vooral van het werk van Emilie Simon.

Bespeel je de cello elke dag? Zo ja, hoelang?
Kanon Wakeshima: Niet persé, maar als ik begin te spelen dan heb ik zo een hele dag gespeeld zonder het te beseffen. Maar er zijn zeker ook dagen waarop ik de cello links laat liggen.

Bespeel je nog andere instrumenten?
Kanon Wakeshima: Ik leer ook piano en gitaar spelen maar ze zijn niet mijn favoriete instrumenten.

Werk je nog steeds samen met Mana, nu dat je album is verschenen? Zal je blijven samenwerken met hem tijdens toekomstige projecten of zal je onafhankelijk te werk gaan?
Kanon Wakeshima: Voorlopig werk ik nog samen met Mana-sama, die de songs schrijft, en waarop ik vervolgens de teksten schrijf. Ik zit nog steeds in een leerfase en door ervaring op te doen, hoop ik uiteindelijk mijn eigen muziek te kunnen schrijven en mezelf onafhankelijk te kunnen uitdrukken.

Denk je dat een samenwerking tussen jou en Mana mogelijk is op het podium, op een album of in een song?
Kanon Wakeshima: Momenteel hebben we daar nog niet over gesproken, maar het zou weleens interessant kunnen zijn. Als hij mij zou uitnodigen om samen met hem cello te spelen op het podium dan zou ik meteen accepteren.

Is er een artiest in het bijzonder waar je heel graag mee zou samenwerken (een muzikant, een componist…)
Kanon Wakeshima: Sinds ik ben begonnen heb ik nog niet de kans gehad om andere artiesten te ontmoeten, maar als ik zou worden uitgenodigd door iemand dan zou ik dat heel graag eens proberen.

Hoop je nog meer muziek te maken voor animes, zoals “Vampire Knight”?
Kanon Wakeshima: Ja, en wat ik goed vind aan de aftiteling van “Vampire Knight” is dat de beelden passen bij de muziek. Als ik de kans zou krijgen om nog eens aan een animeproductie te mogen werken, dan zou ik dat graag doen. Een videogame zou ook erg interessant zijn.

Het is al enkele maanden geleden sinds je in Frankrijk twee concerten gaf. Wat voor gevoel gaven deze concerten je?
Kanon Wakeshima: Ik was aangenaam verrast door alle mensen die naar me kwamen kijken. Ze waren zeer warm en gastvrij en ik voelde me goed verwelkomd.

Wat vond je bijzonder aan de concerten?
Kanon Wakeshima: Ik heb van beide concerten erg genoten, maar wat me echt raakte was toen ik mijn paraplu opende; heel wat mensen volgden mijn voorbeeld. Ik voelde me op harmonieuze wijze verbonden met het publiek en het vernieuwde mijn motivatie om me van mijn beste kant te tonen tijdens dit optreden.

Je gaf net een showcase tijdens de Laforêt Harajuku parade. Hoe zou je het gevoel omschrijven om voor duizenden mensen op te treden?
Kanon Wakeshima: Dankzij de belichting had ik niet het gevoel dat ik voor zoveel mensen speelde. Hierdoor had ik niet zoveel zenuwen en was ik ontspannen aan het optreden.

Krijg je van deze concerten in Frankrijk niet zin in meer? Een Europese tournee bijvoorbeeld?
Kanon Wakeshima: Ja, bel me alsjeblieft op! (lacht)

Je passie voor tekenen is alom gekend. Zou je overwegen om een boek uit te brengen waarin je jouw tekeningen bundelt voor je fans?
Kanon Wakeshima: Ik zou graag een bundel uitbrengen met mijn tekeningen.

Waar haal je de inspiratie vandaan?
Kanon Wakeshima: Ik houd van het werk van Alphonse Mucha en daar haal ik inspiratie uit.

Vind je na het tekenen inspiratie om een lied te schrijven?
Kanon Wakeshima: Eigenlijk is het andersom. Nadat ik een song heb geschreven, heb ik genoeg inspiratie om daarover een tekening te maken.

Wat brengt de toekomst?
Kanon Wakeshima: Momenteel luister ik naar mijn muziek en probeer ik zoveel mogelijk mensen te bereiken. We werken ook aan een nieuwe single.

Nog een laatste boodschap aan je fans?
Kanon Wakeshima: Hoi, ik ben Kanon Wakeshima. Heel erg bedankt voor het opnieuw uitnodigen voor een concert in Frankrijk en me de gelegenheid te geven om naar het mooie Parijs terug te keren. Ik hoop dat ik opnieuw de kans krijg in Frankrijk te spelen. En wie mijn nieuwe album nog niet gehoord heeft, nodig ik uit om er naar te luisteren.


JaME wil Kanon Wakeshima, Wasabi Records en de vertaler van dit interview bedanken.