DIR EN GREY - UNWAVERING FACT OF TOMORROW

auteur: Hanamogeraed - vertaling: Shiryu

© DIR EN GREY - Hon Yip

Enkele uren voordat DIR EN GREY het podium opkwam in de historische Camden concertzaal, ook wel bekend als KOKO, stond er reeds een erg lange rij. Bovendien werd de toestroom van fans steeds groter en werden de rijen dikker en dikker. De grote variatie aan talen en dialecten die men kon horen, waren het bewijs van de afstand die sommigen hadden afgelegd. Na het aanschuiven moest men nog eens anderhalf uur wachten totdat het optreden begon, maar zelfs dan bleef het enthousiasme van de fans zeer groot. Enkelen bleven de naam van de band schreeuwen tot het punt dat ze met een hese stem het roepen moesten staken. Anderen bleven om hun favoriete bandleden roepen tot hun geduld werd beloond.

Een diepe bastoon luidde de langverwachte aankomst van de band in. De leden van DIR EN GREY betraden het podium één voor één op de tonen van SA BIR, dat bijna onhoorbaar was dankzij het geschreeuw dat de bandleden tegemoet kwam. Eerst kwam Kaoru, daarna Die, die werd op zijn beurt gevolgd door Toshiya, vervolgens Shinya en tot slot Kyo die het luidst werd toegeroepen. Allen droegen ze een compleet zwarte outfit, met uitzondering van Shinya die een wit T-shirt aan had.

De openingssong was RED SOIL, één van de vele songs die op hun recentste album UROBOROS staan. De fans konden hun enthousiasme niet verbergen toen de allereerste riff van de gitaar begon; uitbundig riepen ze toen ze de eerste noten van de song herkenden. Iemand was zó overweldigd door het feit dat ze oog in oog stond met haar idolen, dat ze binnen de minuut flauwviel en moest worden geholpen door de staf. Spijtig genoeg was de muziek afstelling niet zo goed en werd de zang af en toe verdrongen door de instrumenten, maar dit maakte de fans niet zoveel uit. AGITATED SCREAMS OF MAGGOTS zong Kyo met heel zijn hart en de bijhorende schreeuwen waar hij zo om bekend staat. Na een dergelijke inspanning had hij wat water nodig en spuitte hij wat naar de eerste rijen in het publiek.

Daarna werd THE FATAL BELIEVER gespeeld. Terwijl Toshiya en Die rondliepen op het podium en contact maakten met het publiek, koos Kaoru ervoor om op afstand te blijven en bewoog zo weinig mogelijk. De band had het concert op zo'n energieke wijze aangevangen, dat ze na de eerste drie songs even moesten pauzeren om naar een handdoek te grijpen, alvorens verder te gaan met Hageshisa to, kono mune no nake de karamitsuita shakunetsu no yami. Dit ging met luid en enthousiast gezang van het publiek gepaard, die de nieuwe single al goed kenden. Tijdens de climax van de song klom Kyo op een rode kooi die vooraan op het podium was geplaast en vanwaar hij het refrein nogmaals met volle borst meezong. Terwijl Toshiya flamboyant de bas bespeelde en met een triomfantelijk vuist gebaar het lied beëindigde. Het snelle drummen van Shinya en de gitaren in STUCK MAN maakten het publiek wild. Tijdens de bridge kwamen alle leden, op Shinya na, naar voren, wat voor de gelukkigen die zo dichtbij stonden een opwindend moment geweest moet zijn. Tijdens Gaika, chinmoku ga nemuru koro bezweek Kyo, die een zwart shirt en zonnebril droeg, uiteindelijk door de warmte en wierp zijn kledingstukken, tot groot plezier van het publiek, naar de fans.

Kyo wierp alle laatste beetjes kracht in zijn schreeuwen. De zachte gitaar die volgde, luidde het begin in van INCOVENIENT IDEAL dat het tempo even drukte. Het hiervoor oh zo luidruchtige publiek werd rustig. Kyo's zang was vlekkeloos, van het zacht gezongen couplet, tot de hoge falsetto van het refrein. Het publiek stak hun handen in de lucht als antwoord op de emotionele climax. De laatste maal dat het refrein werd gespeeld, was het op emotioneel vlak gevuld met een ondraaglijke pijn en Shinya's haar slingerde wild heen en weer.

De rest van de band verliet daarna het podium, waardoor Kyo alleen overbleef, gehuld in het rode licht. Op de achtergrond was er slechts een licht gedreun te bemerken dat de song INWARD SCREAM begeleidde, toen hij plost pijnlijke schreeuwen uitte, welke steeds in intensiteit toenamen. De lichten veranderen van rood naar paars en de rest van de bandleden kwamen terug het podium op voor DOOZING GREEN. Zelfs Kaoru veranderde zijn bewegingsloze stijl en nam deel aan het optreden. Toshiya die van het publiek hield, stak zijn handen in de lucht om het publiek aan te moedigen en accentueerde elke noot van zijn bas. Tijdens ROTTING ROOT schitterde Kyo intens, terwijl Shinya op zijn drums sloeg alsof hij ze stuk wilde slaan. Daarna namen de lichten wederom hun rode kleur aan en speelde Kaoru de intimiderende intro van Shokubeni, aangemoedigd door luid gejuich vanuit de zaal. Shinya stond hem hierin bij. Toen de zang aanving, werd de muziek door het kabaal van het publiek verdrongen en in het midden van de song schreeuwden ze mee met Kyo. Toen alle leden tezamen headbangden was het duidelijk dat het lied ook een favoriet van de band zelf was. De muziek stopte even zodat Kyo het refrein alleen op zich nam, waarna ze allen met volle kracht de muziek weer opstarten, te midden van de vele lichteffecten.

Tijdens OBSCURE kwamen Die en Toshiya naar voren en wezen naar willekeurige personen in het publiek. Toen Kyo tijdens de laatste schreeuw in de spotlights trad, werden de lichten gedimd en werd INWARD SCREAM gespeeld. Na het energetische BUGABOO kreeg Reiketsu nariseba iedereen opnieuw aan het springen. In het midden van het nummer, draaide Kyo het publiek de rug toe en hield een gekruisigde positie aan. Toen de muziek weer tot leven kwam, bewoog zelfs Kaoru van de ene kant naar de andere. De anderen leden bewogen uitzinnig, vooral Toshiya, die herhaaldelijk van voor naar achter op het podium bewoog. Hij liet zijn zwarte T-shirt rondvliegen toen hij heen en weer sprong. Vinushka besloot het hoofdgedeelte van de set. Toen het begon liet de bassist zijn vuist op zijn hart rusten, stak zijn vuist daarna in de lucht alsof hij de kracht vroeg om deze tien minuten durende, epische song te kunnen doorstaan. Door zijn bas in de lucht te steken accentueerde hij elke noot. De zang was bij momenten zacht en strelend, zoals wanneer Kyo de microfoon een kus gaf. Dan weer transformeerden de vocalen in datgene waarmee we zo goed vertrouwd zijn: hard en angstig. Voorovergebogen gaf Kyo nogmaals het beste van zichzelf. Na deze song verliet DIR EN GREY het podium onder luid applaus en geroep uit het publiek voor nog enkele encore nummers.

De opwinding kwam terug toen de bandleden wederom het podium opliepen. Opnieuw hield Toshiya zijn hand tegen het hart toen de intro van de THE FINAL begon. Het was duidelijk dat dit de grootste hit van de avond was toen het publiek uitbarstte en de gehele tijd op een neer sprong en meezong waar Kyo ophield met zingen. Ze vulden zelf de gaten in. Voor het tweede lied, -ZAN-, sprong Kyo opnieuw op zijn kooi. Shinya speelde agressief en schudde gewelddadig met zijn hoofd. Die slingerde zijn lange manen in het rond en de eerste rij van het publiek headbangde op zijn tempo mee. Een pauze net voor het einde van de song liet de fans toe om hun dank uit te drukken net voordat de drums een einde maakten aan de song. Tot slot sprak Kyo het publiek voor de eerste en laatste keer toe en kondigde zo opnieuw en opnieuw de laatste song aan. Met Rasetsukoku werd de finale beëindigd en dit lied kreeg alle bandleden simultaan aan het headbangen. Nogmaals klom Kyo op de kooi, en schudde zijn lichaam zo snel door elkaar dat het leek alsof hij werd geëlektrocuteerd. Die wuifde met zijn armen om het publiek op te zwepen, maar dat was niet nodig omdat iedereen deze laatste minuten tot het uiterste beleefden. De zanger was zo tot het einde gegaan, dat hij op het einde van de kooi viel en zijn fles water oppakte om over het zwetende publiek te gieten.

Kyo was de eerste die het podium verliet, terwijl de anderen nog even bleven om plectra, handdoeken en het resterende water in het publiek te werpen. Kaoru stond stokstijf, hield zijn handen omhoog, terwijl hij de bewondering van het publiek aanschouwde. Toshiya stond op de kooi, greep met zijn handen zijn borstkas en dankte iedereen voor de steun. Shinya, die zich de hele tijd stil had gehouden, kroop tot slot ook op de kooi. Daarna gooide hij zijn drumstokken in het publiek, bracht met zijn arm een groet en droop af. Ondanks het lange wachten, de hitte, de gebrekkige geluidskwaliteit en een man die riep dat de Japanners naar huis terug moesten keren, was iedereen overweldigd door het optreden. De fans begonnen opgewonden te praten over het optreden waarvan ze net getuige waren geweest en voor velen was het dan ook veel te snel gedaan. Er was zelfs een meisje dat in de foyer al wenend was ingestort. Er is geen twijfel mogelijk dat DIR EN GREY nogmaals door dit publiek zal worden verwelkomd bij een volgend optreden.

Setlist

01. SA BIR
02. RED SOIL
03. Agitated Screams of Maggots
04. THE FATAL BELIEVER
05. Hageshisa to, kono mune no naka de karamitsuita shakunetsu no yami
06. STUCK MAN
07. Gaika, chinmoku ga nemuru koro
08. INCONVENIENT IDEAL
09. INWARD SCREAM
10. DOZING GREEN
11. ROTTING ROOT
12. Shokubeni
13. OBSCURE
14. INWARD SCREAM
15. BUGABOO
16. Reiketsu nariseba
17. VINUSHKA

Encore

EN1. THE FINAL
EN2. -ZAN-
EN3. Rasetsukoku