DOPING PANDA live in Amsterdam

auteur: Kay

© JaME

DOPING PANDA's Europese tour zat vol met verrassingen voor de driekoppige rockband. Ze begonnen in Parijs op het Japan Expo festival, dat rond de 15.000 bezoekers trekt. Vervolgens reisden ze naar Tsjechië, waar ze op het ROCK FOR PEOPLE festival speelden voor zo'n 2.000 mensen. Duitsland volgde, waar ze een klein, maar uniek concert hielden op een rondvaartboot die tijdens het optreden door Hamburg vaarde.

Vergeleken met deze concerten moet het lage bezoekersaantal in Amsterdam dan ook een teleurstelling geweest zijn. Er waren hooguit twintig mensen in Winston, waaronder een aantal Japanse fans die de band achterna reisden door Europa. Misschien was de lage opkomst te wijten aan het warme weer, aan weinig promotie of misschien wel omdat visual kei-minded Nederland liever visual bandjes live ziet.

Rond half tien kwamen de drie bandleden het podium op. Na eventjes te jammen op hun instrumenten, begonnen ze met de intro We Won't Stop. Het vlotte Anthem volgde, de titeltrack van hun nieuwste mini-album. Op hun opnames spelen elektronische elementen een grote rol, maar live lag de nadruk op de instrumenten en de rocksound van de band, zo ook bij Anthem.

De band nam vervolgens een momentje pauze, waarin zanger Yutaka Furukawa kort tegen het publiek sprak en de fans bedankte. Ze gingen al vlot verder met het ska-achtige We Won't stop, waarbij Furukawa kort naar de voorkant van het podium stapte met zijn gitaar. Bij Thunder bewoog hij ook mee op de maat van de muziek, maar de bandleden leken allemaal niet veel fut te hebben om de show visueel interessanter te maken, wat ook eigenlijk niet zo vreemd was met zo weinig mensen in het publiek. Bassist Taro Houjou concentreerde zich vooral op zijn bas terwijl hij af en toe het zaaltje in keek en drummer Hayato aan de achterkant van het kleine podium had überhaupt weinig bewegingsruimte.

De Nederlandse fans wilden bij de hardere en pakkende stukken, zoals bij het vlotte nummer I'll be there, ook wel een beetje meebewegen op de muziek, en de Japanse fans gebruikten de achterkant van de zaal als hun dansvloer. Het was echter niet te vergelijken met hun shows in Japan, waarbij ze een paar duizend mensen mee laten springen op hun muziek.

Tussen de nummers door nam Furukawa de tijd om te vertellen dat ze een album in Europa zullen uitbrengen, de Europese versie van decadence. Officieel komt het album pas uit in augustus, maar het was al mogelijk om de CD bij het concert te kopen.

Bij hun hitsong Miracle kregen ze een enthousiaste reactie van het publiek, die het nummer al snel herkenden. Bij de tekst "I love you" zong Furukawa in plaats van "I love you," "I love Amsterdam." Hierna verlieten ze het podium, terwijl het publiek luid klapte. Het duurde maar een minuutje voordat de muzikanten weer terugkwamen. Ze begonnen eerst met een klein stukje van It's my life, maar terwijl ze de intro aan het spelen waren, veranderde het nummer opeens naar Crazy. De Japanse fans juichten luidkeels toen ze het nummer herkenden en dansten enthousiast mee op de muziek.

De band verliet daarna het podium weer en de fans hadden al snel in de gaten dat er niet nog een encore zou komen. Technisch gezien had DOPING PANDA een hele goede show gegeven, en daarom was het ook ontzettend jammer dat de sfeer ontbrak doordat er maar zo weinig publiek was gekomen.


Setlist

01. Intro (We won't stop)
02. anthem
03. We won't stop
04. thunder
05. because of the love
06. Song for my harmonies
07. I'll be there
08. C.O.M.T
09. beat addiction
10. Miracle (new ver.)
EN. Crazy