auteur: Tessa & Nathalie

© exist†trace

In de herfst van 2008 trad exist†trace al eens op in Europa, namelijk tijdens een coupling tour met Black:List. Nu kwam de vrouwelijke visual kei band in april en mei voor de tweede keer naar Europa en gaven ze voor het eerst een show in Nederland. Ondanks de regen stond er op 2 mei aan het einde van de dag toch al een aardige groep fans te wachten voor het exist†trace concert in Tivoli de Helling, Utrecht.

Om 20:00 uur gingen de deuren open en een uur later begon de show. De lichten dimden en een harde beat was te horen. Het publiek klapte met het ritme mee en de bandleden kwamen één voor één het podium op. Elk bandlid had duidelijk haar eigen stijl, variërend van klassieke visual kei en gothic lolita tot de wat meer cyber look. Zangeres Jou begon meteen sterk met een krachtige schreeuw voor RESONANCE. De mensen in de voorste rij gingen meteen los, de rest van de zaal bleef nog vrij rustig.

Het tweede lied dat de band speelde was KNIFE, een nieuw nummer dat in juni als single zal verschijnen. Helaas ging er iets mis en moest de band het lied opnieuw starten. Jou's stem kwam hier goed tot zijn recht dankzij de rustige, maar krachtige zang. Tijdens de show was er vooral interactie tussen de zangeres en de fans, zij jutte hen op en moedigde hen aan van zich te laten horen. De overige bandleden bleven wat meer op de achtergrond.

Na drie nummers volgde er een korte MC waarin Jou vertelde over hun ervaringen in Nederland. Hana no sakanai machi volgde en hier kwam vooral Mally's zware drumspel naar voren. Steeds meer mensen in het publiek gingen bewegen. Ze headbangden of sprongen mee.

Helaas piepte de microfoon tijdens een aantal nummers en hier en daar overstemden de instrumenten de zang. Echter, over het geheel gezien was het een energieke show van goede kwaliteit.

Tijdens SACRiFICE BABY kwamen bassist NAOTO en gitaristen miko en Omi eindelijk ook naar voren. Het publiek sprong op de beat en achter in de zaal waren de trillingen van de vloer te voelen. Hoe verder de avond vorderde, hoe energieker de exist†trace bandleden werden. Dit enthousiasme werkte aanstekelijk en ook de toeschouwers werden steeds wilder.

Tegen het einde volgde er nog een MC en zoals gebruikelijk werden de bandleden aan het publiek voorgesteld. Jou stootte enkele hoge grunts uit tijdens JUDEA en tijdens het refrein vroeg ze het publiek om met haar mee te zingen. Dit ging hen zo goed af, dat alleen de drums nog het ritme aangaf terwijl de fans toch alles mee konden zingen. Het Engels van de zangeres was vrij goed en de communicatie met de fans verliep dan ook goed.

Het laatste nummer werd aangekondigd en tijdens Owari no nai sekai sprong de hele zaal mee. Wie in een corset op een neer wil springen, zal ook op adem moeten komen, dus verdween Omi tijdens een song even van het podium terwijl je haar gitaar nog wel hoorde. Even later kwam ze vrolijk springend terug. De bandleden gingen vrij snel na Owari no nai sekai het podium af om na een tijdje weer terug te komen voor een encore.

De dames van exist†trace droegen geen tourshirts zoals vaak gedaan wordt tijdens een encore. In plaats daarvan hingen ze de shirts over de microfoonstandaards en vertelden ze dat deze merchandise te koop was bij de stand in de voyer. Tijdens VANGUARD liet Omi horen dat zij ook over een goede grunt beschikt. Voordat ze het podium definitief verlieten werden er nog vele waterflesjes en plectra uitgedeeld aan de fans.

Helaas begon het concert pas om 21:00 uur. Daardoor was het voor degenen die hun laatste trein moesten halen niet mogelijk om tot het einde te blijven en met zo'n energieke show als dit, is dat zeker spijtig. Toch waren de reacties voor het overgrote deel positief. Hopelijk doet exist†trace tijdens een volgende Europese tour weer Nederland aan.