miyavi live in CC Lemon Hall

auteur: Murezor - vertaling: Dennis

© miyavi

Op 14 september 2009 hield miyavi een concert in CC Lemon Hall in Shibuya, Tokyo ter viering van zijn verjaardag. Het moet een heel speciaal moment voor hem geweest zijn. Het leven van miyavi heeft onlangs nog een aantal zeer ingrijpende veranderingen ondergaan en snel na dit concert zou hij met zijn wereld tour beginnen. Hij wilde ook veel met zijn fans delen. Laten we eens kijken hoe dit verjaardagsfeestje verliep.

Niet geheel onverwachts, zat de zaal om half zeven al bomvol. Alle 2.000 tickets waren verkocht. Een wit doek hing voor het podium en er was een soort catwalk verhoogd dat de eerste rijen van het publiek in tweeën splitste. Er was een rood kleed op uitgelegd, wat het gevoel gaf dat dit een heel speciaal moment moest worden. Toen een vrouwelijke stem de start van het evenement aankondigde, werd het grote enthousiasme van het publiek duidelijk zichtbaar.

Even voor zeven stond het publiek vol verwachting op. De zaal werd donker en er verschenen schaduwen op het doek. miyavi kwam op onder luid applaus en veel gegil. Alleen op het podium, begon hij het publiek op te warmen met een aantal solo's. Het publiek hoefde echter helemaal niet meer opgewarmd te worden en al snel ging het witte doek omhoog en het eerste nummer begon meteen goed. Iedereen was dolenthousiast. Er kwam krachtige muziek van het podium onder luid gejoel van de fans. Toen de lichten weer aangingen op het eind, zagen de fans dit als een kans om zo luid mogelijk te gillen en te roepen naar miyavi, die het goed opving en gebaarde om meer door te zwaaien en te stampen met zijn voeten.

Vergezeld door applaus begon het volgende lied onder een rood light. Vier dansers kwamen het podium op en begonnen te dansen met miyavi. De choreografie was ronduit geweldig en de fans lieten hun waardering blijken.

Het was duidelijk dat miyavi deze show zorgvuldig had voorbereid, en hij liet ons nog een keer zien dat hij niet alleen muzikaal talent bezit, maar ook erg goed op het podium is. Rock'n'roll is NOT dead was het bewijs hiervan. Het is een populair nummer van zijn repertoire en maakte een geweldige indruk op het publiek. Het publiek deed mee en reageerde uitbundig op miyavi's "Are you ready to Rock Tokyo?" kreten terwijl hij verschillende solo's uitvoerde met de dansers om hem heen.

Het volgende nummer begon en miyavi en zijn bandleden deden robot-achtige bewegingen na op het ritme van de muziek. Het publiek nam het over. miyavi staat bekend om zijn verleidende moves op het podium, en hier deed hij het weer met het tonen van zijn schouder. De goede samenwerking met de dansers was duidelijk zichtbaar en miyavi begon gitaar te spelen terwijl hij de gitaar achter zijn nek hield. Het nummer eindigde ook op een erg robot-achtige manier. De fans deden het wederom na, door voor- en achterwaartse bewegingen met hun armen te maken. Tussen het dansgeweld door bleef miyavi zijn gitaar bespelen en hij speelde een aantal erg hoge noten.

Na een intense start, was het tijd voor wat rust. miyavi deed zijn vest uit, wat goed ontvangen werd door de vrouwelijke fans. Na een aantal woorden gesproken te hebben tegen het publiek, deed miyavi nog een snelle solo. Het was tijd om weer verder te gaan.

Hoewel het publiek ging klappen, werd de sfeer erg intiem. Vergelijkbaar met een club waar piano gespeeld wordt. De solo die de artiest daarna uitvoerde was ook erg intiem en klonk persoonlijk, alsof hij iets speciaals van zichzelf deelde met het publiek. De dansers en andere muzikanten waren kort hiervoor van het podium gegaan, hoewel het niet uit had gemaakt als ze er nu nog wel stonden. miyavi wat letterlijk alleen met zijn publiek.

Op dit zeer speciale moment, kwam er een tapdanser op het podium en hij begon een duet met een lachende miyavi. Het was een erg leuk moment, inclusief verscheidene solo's van miyavi's kant, die speelde met het publiek. Toen liep hij naar het einde van de catwalk, waar een piano stond waar achter hij plaatsnam.

Met Please Please Please luisterde het publiek vol respect, en men keek heel geconcentreerd. Iedereen stond op toen miyavi de woorden "Please, please..." prachtig zong.

Na een piano solo, stond miyavi op en deed hij zijn vest weer aan. Hij sprak een paar woorden tegen de fans, en liet zijn emoties zien. Terwijl miyavi in de spotlight zat, kwamen de andere muzikanten weer het podium op.

Het volgende lied behield deze emotionele sfeer en deze werd nog verder benadrukt door de akoestische gitaar die miyavi tevoorschijn haalde. Hij koos een moment uit om zijn gedachten te delen met het publiek. Het was wederom alsof de rest van het podium niet bestond. Alle ogen waren gericht op miyavi, en het was alsof iedereen zelfs de danser die vlak naast miyavi stond vergat.

Super Hero begon met een zachte en lieve stem die de woorden "Tell me why it's twilight" zei. Kort daarna was het rock die de zaal vulde. miyavi ging helemaal los en nam het voorste deel van het podium in, terwijl iemand van dichtbij hem filmde. De muziek was krachtig en de fans reageerden daarop. Geen emotionele stukken meer, maar geweldige solo's en een aantal stoute woorden van miyavi maakten het publiek helemaal gek. Ze begonnen te headbangen.

Het concert werd erg heftig nu. Krachtige en fantastische muziek klonk door de zaal terwijl de lichten aan en uit flikkerden. De dansers kwamen weer op en miyavi begon te spelen met de camera en de cameraman die ook bij het concert betrokken werd. De dansers mengden zich toen met het publiek. Ze respecteerden miyavi toen hij één van zijn solo's uitvoerde. Nadat hij het publiek zo veel mogelijk "Yeah!" had laten roepen, begon iedereen met zakdoekjes boven hun hoofd te zwaaien, zelfs de dansers, en vervolgens gooide iedereen ze de lucht in.

Voor de laatste song zat iedereen vol met adrenaline. "Are you ready to rock?" was een onnodige vraag, gezien het publiek al erg energiek was. miyavi nam het podium nog een keer voor hemzelf voor een uitstekende solo, en uiteindelijk begon hij ook te headbangen. Het publiek deed wederom mee en iedereen schreeuwde zo hard als ze konden. Het eindigde met miyavi rollend over het podium, terwijl hij de gitaar nog steeds bespeelde.

Na een geweldige, bijna anderhalf uur durende show, verlieten de artiesten het podium onder luid applaus van de fans. Het publiek vroeg om een toegift, en zo nu en dan werd ook luid "miyavi" geroepen. Na een poosje kwam hij terug. Hij had nu een zwarte hoed op en begon een lange speech tegen zijn fans. Met humor, want het publiek lachte. Hij introduceerde de andere artiesten en sprook over hoe de fans in contact met hen kunnen komen via MySpace, Facebook, en dergelijke. De verbondenheid met het publiek was duidelijk merkbaar.

Het werd nog duidelijker toen hij We Love You begon te zingen. De sfeer was heel intiem en het publiek hield elkaars handen vast terwijl ze het refrein meezongen. miyavi en het publiek maakten dit lied heel speciaal, door telkens op elkaar te reageren. Iedereen was geamuseerd.

Voor het volgende nummer wisselde miyavi de elektrische gitaar in voor zijn akoestische en klonk, onverwachts, de tune van Happy Birthday uit de zaal. Een verjaardagstaart in gitaarvorm werd gebracht door Noriko Shouji, een beroemde verslaggever die altijd al een grote fan was van miyavi. Het publiek applausiseerde en riep "Happy Birthday to you!", op het moment dat er een scherm naar beneden kwam met videoboodschappen van Hotei Tomoyasu, een bekende gitarist, en GACKT. Na dit alles bedankte miyavi zijn publiek met veel emotie in zijn stem.

Het volgende nummer begon kalm en de fans bleven ook rustig, tot er opeens weer het besef was dat dit een concert is, en iedereen ging weer dansen en op- en neer springen. miyavi vroeg ze om nog meer te roepen. Na dit intense moment, bedankte hij zijn fans nog een keer.

Iedereen was nu aan het klappen, zelfs de dansers. miyavi legde zijn gitaar weg en begon te dansen met hen. Ze kwamen dichter bij het publiek. Het nummer eindigde met nog een gebaar van dank naar het publiek.

miyavi kwam daarna wéér terug op het podium. In eerste instantie alleen met zijn akoestische gitaar. Het publiek luisterde naar hem met respect. En toen kwam iedereen terug; de muzikanten, de dansers en de fans klapten allemaal. De sfeer was erg gezellig. Elke artiest deed een korte solo en miyavi vertelde nog wat meer over iedereen wanneer ze bezig waren. De fans steunden hem en gaven een applaus na elke act. Op het eind gingen ze één voor één het podium af. miyavi bleef als laatste over om het écht af te sluiten.

Om kwart over negen viel het witte doek en de schaduw van miyavi's gitaar was er dankzij een schijnwerper op te zien. Enkele aankondigingen werden gemaakt over concertdata en een show exclusief voor leden van zijn fanclub.

miyavi heeft wederom een fantastische show neergezet, wat weer eens laat zien hoe getalenteerd hij is, met name live. En dat was nog specialer op deze dag. Hij en zijn fans deelden heel veel gedurende het concert. Soms vergat het publiek dat er nog andere artiesten op het podium stonden, want alle ogen waren gericht op miyavi. Maar eigenlijk kan niemand hem dat verwijten, toch? Bovendien was het zijn verjaardag.

Setlist:

-SE-
(Gt. Solo)
1. Ippiki ookami ron
2. Coin Rockers Baby
3. Rock'n'roll is NOT dead
4. BOOM-HAH-BOOM-HAH-HAH
5. 21st Century Tokyo Blues
-MC-
6. Ame ni utaeba ~Pichipichichappuchapuranran Blues~
7. Aa, kanashiki kana yatoware no mi no Blues
8. Please Please Please
9. Coo quack cluck -ku.ku.ru-
-MC-
10. Death Parade
11. Super Hero
12. Eccentric otona yamai
13. Shouri no V-ROCK!!
14. Are you ready to rock?
EN
15. We love you ~sekai wa kimi wo aishiteru~
-MC-
16. Sakihokoru hana no you ni -Neo Visualizm-
17. As u r
18. ''Aishiteru'' kara hajime you