Sel’m - DIVE

auteur: Menzo

© Sel'm

Het mini-album DIVE van Sel'm verscheen in mei 2009. De CD bestaat uit vijf tracks en is het tweede mini-album dat de band uitbracht.

Het eerste nummer van dit mini-album is Last Scene. Het begint met een hartslag met daar overheen een duister piano stuk. Na dertig seconden vallen de instrumenten hard in, die een nu-metal geluid creëeren. Wanneer het harde intro gedeelte voorbij is, wordt alles ineens rustiger zodra de zang invalt. Het verandert in een stevig poprock nummer. In de rustige stukken van het lied heeft de bas een overheersend geluid, wat erg goed naar voren komt. De refreinen zijn catchy en je kan ze goed meezingen als je de tekst even oefent. Het nummer eindigt weer met dezelfde piano als in het begin, alleen hier zonder de hartslag.

Hebimitsi begint heel wat harder en meer upbeat dan de vorige track. In de rustige stukken van de song wordt pratend gezongen, maar in de hardere refreinen gaat ook de zang er hard aan toe. De andere bandleden schreeuwen/grunten voorafgaand aan het refrein, waarop een snelle catchy zangrefrein van Tora volgt.

diagram opent net als Hebimitsi vrij hard en upbeat in een metal sound. Zodra de zang van Tora erbij komt, verandert dit maar alles blijft upbeat. De zang is lekker poppy en het nummer krijgt ook meer een pop/rock sfeer maar dan met een hardcore-punk sound er overheen. De bridge daarintegen is weer metalcore-achtig, met daar op volgend nog een keer het refrein. Er zitten een aantal verschillende stijlen in dit lied, maar toch vallen ze allemaal goed op hun plaats en hebben ze allemaal wel iets met elkaar te maken qua sound.

Het volgende nummer is painkiller en deze tracck begint met een kleine bassolo, alle andere instrumenten vallen daarna in. Tijdens de rustige delen is de bas weer erg overheersend, maar hier is het samen spel van beide gitaristen, Tsubaki en Nagi, zeer sterk. De zang is wederom weer lekker catchy, wat Tora tot nu toe erg goed doet op deze CD. Het nummer brengt een visual kei sfeer over qua muziek elementen, maar toch brengt het iets vernieuwends. painkiller sluit af met een bassolo.

crimson fish klinkt eigenlijk meteen, zodra de gitaar invalt, als beste nummer van de CD. De track begint met een scream waar een vaag effect overheen zit. Je kunt het het beste omschrijven als een geluid uit de horrorfilm "The Grudge". Het klinkt allemaal dans/pop/rock-achtig in dit nummer met een aantal hardere elementen. Bij het horen van dit nummer wordt in gedachten al snel een beeld gecreëerd van hoe de hele zaal los zal gaan tijdens een live versie van deze song. Dit is duidelijk het beste nummer van dit mini-album.

Sel'm levert met deze release een goed mini-album af. Over het algemeen brengt deze band niks nieuws in de Jrock wereld met deze vijf nummers, maar het is wel een lekkere plaat. Zeker een aanrader voor degenen die van goede Jrock met hardere metal elementen er in houden.