Dir en grey - Kisou

auteur: paparoachster

In 2002 bracht één van de meest unieke bands in Japan een nieuw album uit. Het derde en lang verwachte volledige album van Dir en grey was Kisou en kwam begin dat jaar uit. Nadat ze met Macabre al hadden laten zien dat ze zelf perfect in staat waren om hun album te produceren, was het tijd om na twee jaar weer een nieuwe CD uit te brengen, wat veel beloofde. Dir en grey, die altijd al liet zien dat ze niet bang zijn om te experimenteren met verschillende stijlen, bewijst met dit album dat ze een geheel unieke en getalenteerde band zijn. De eerste druk van Kisou had een metale cover en had ook nog een boekje met daarin de songteksten. Beide versies bestaan uit zestien nummers.

Dir en grey trapt Kisou af met het nummer -kigan-. In tegenstelling tot Gauze en Macabre, die beide echt een intro stuk hadden, begint -kigan- meteen. Het nummer begint rustig en bouwt zich steeds verder op. Kyo voegt zich goed toe bij de rest in de rustige stukken, en ook al wordt het in het refrein een stuk harder, Kyo's stem blijft redelijk rustig wat voor een perfect evenwicht zorgt in het nummer. Eenmaal aangekomen bij de bridge heeft het nummer zich al goed opgebouwd en heeft het een lekkere tempo. Tegen het einde komt alle energie los. Een intro nummer die goed in elkaar zit en zichzelf goed opbouwt, met goede zang en gitaarstukken.

Het tweede nummer op het album is ZOMBOID. Deze begint met een cool drum spel waarna zich gitaar bijvoegt en dan begint het nummer pas echt goed. Het nummer is typerend voor Kyo's stem, een mix tussen een soort psychisch gezang en geschreeuw wat voor een geweldige sfeer in het nummer zorgt. Een lekker stevig nummer waarop wederom niets aan te merken is.

Hierna volgt één van de mooiste nummers op het album. Dit keer één van de wat rustigere nummers, namelijk 24ko Cylinder. Het nummer begint met een mooi gitaarstuk die wordt opgevolgd door drums en Kyo's zang voegt zicht er uiteindelijk ook aan toe. Tijdens Kyo's zang wordt er wat gefluisterd, wat ook voor een mooie sfeer in het nummer zorgt. 24ko Cylinder is een prachtig nummer waar Kyo's zangkwaliteiten duidelijk naar voren komen en goed de diversiteit laat zien van de band.

Na het vierde nummer, FILTH, wat weer een hard nummer is dat weer echt een Dir en grey sound heeft, komt het nummer Bottom of the death valley. Nog een prachtig nummer die begint met een mooi stukje waarin bassist Toshiya te horen is. Kyo valt in en laat wederom zien dat hij een stem heeft waarmee hij goed het gevoel van het nummer kan overbrengen. In het refrein wordt het wat harder. Alle instrumenten komen in dit nummer goed bij elkaar. Wederom vallen de gitaarstukken die door het nummer heen te horen zijn en de solo's en de bas in dit nummer zeker goed op. Het nummer wordt krachtig afgesloten met wat grunts van Kyo en een mooi gitaar geluid, dat wat langer door blijft gaan.

Embryo is een rustiger nummer dan Bottom of death valley waarbij Kyo's stem weer goed naar voren komt en waar de emotie ook duidelijk merkbaar is. Shinsou, het zevende nummer op het album, zorgt voor een pauze, het is een digitaal nummer zonder zang dat een prettige overgang bied naar het achtste en negende nummer. Gyakujoutannou Keloidmilk is weer wat harder en heeft een lekker tempo en bouwt live zeker de energie goed op. In het refrein komt het nummer goed tot zijn recht en Kyo's typerende zang zorgt weer voor een geweldige sfeer in dit nummer. The Domestic Fucker Family is een stuk harder dan het vorige nummer. Het is één van de nummers van het album die live goed tot zijn recht komt en die het tempo er goed in zet. Instrumenten en zang vloeien weer samen en Shinya zorgt het hele nummer door voor een aangenaam drum ritme.

Twee rustige nummers volgen, namelijk Undecided en -mushi-. Undecided begint met gitaar en zang, en wordt iets later wat krachtiger als alle instrumenten in vallen. -mushi- is het rustigste nummer op het album, maar waarschijnlijk wel het nummer met de meeste emotie. Vanaf het begin tot het einde klopt elk stukje. Kyo's stem brengt de emotie prachtig over, maar de rest doet dit met hun instrumenten net zo goed. Die, die voor dit nummer een akoestische gitaar gebruikt, zorgt voor een geweldige sfeer die later in het nummer wordt opgevolgd door een prachtige solo van Kaoru, waarmee het nummer ook eindigt. Van alle nummers op het album zal -mushi- zeker het nummer zijn die je kippenvel bezorgt.

Na nog een kleine pauze, verzorgd door een andere uitvoering van Shinsou, is het de beurt aan het nummer JESSICA. In vergelijking tot de rest van het album is dit een wat vrolijker nummer. Het tempo wordt er goed in gehouden en wederom is het een nummer dat goed in elkaar zit. Het viertiende nummer -karasu- begint wat rustig, maar de rustige stukken bouwen goed de sfeer op naar het refrein. Kyo's stem is rustig en redelijk zacht in die stukken. in het refrein zorgt Shinya voor een stevig tempo en Kyo's geschreeuw past bij de uitbarsting van energie die hierbij loskomt. Het nummer bouwt zich goed op tijdens de bridge die uit een lekkere ritme bestaat, waar alle instrumenten harmonieus bij elkaar komen en waar Kyo's stem wederom weer tot zijn recht komt. Het nummer heeft een stevige einde die voor een goede overgang zorgt voor het op één na laatste nummer Pink Killer. Een van de hardste nummers op het album, waarbij zang en grunt weer goed met elkaar worden afgewisseld en waarbij er lekker stevig door wordt gedrumd en gespeeld.

Het album wordt afgesloten met een derde versie van Shinsou. Dit keer een rustigere versie die zich goed als afsluiter leent. Een melodieus piano stuk gemengd met wat digitale geluiden.

Dir en grey levert met Kisou één van hun beste albums af, dt vanaf begin tot eind perfect in elkaar zit. Het album bestaat uit een goede afwisseling tussen rustigere en hardere nummers, en de band bewijst weer dat ze een uniek geluid hebben. En ook al experimenteren ze met elke album wel met verschillende stijlen, het blijft altijd herkenbaar als Dir en grey. Ook bewijst Dir en grey hiermee dat je niet alle teksten hoeft te begrijpen om goed het gevoel van elk nummer door te krijgen. Als je Dir en grey nog niet kent of nog niet naar hun eerdere albums geluisterd hebt, is dit een absolute aanrader!