auteur: Jessica

© exist†trace

De vrouwelijke visual kei band exist†trace is na een korte pauze weer helemaal actief. Nadat ze eind vorig jaar hun eerste volledige album Recreation eve uitbrachten, kwam er onlangs weer een mini-album uit. VANGUARD -of the muses- is op 22 april dit jaar verschenen en bestaat uit zes compleet nieuwe nummers.

VANGUARD is het eerste nummer op dit mini-album en begint met een electronisch/gothic-achtige intro, die meteen kenmerkend is voor de dames. Al snel volgen er harde gitaarriffs en het valt vrijwel meteen op dat de band er op vooruit is gegaan. Het nummer klinkt vernieuwend, is hard, en klinkt als een geheel. Muzikaal gezien is het erg strak en qua zang blijft het ook zeker niet achter. Het nummer bouwt zich goed op van begin tot het einde en maakt je zeker benieuwd naar hoe de rest zal klinken.

ROUGE volgt en is weer typisch een exist†trace nummer. Het begint wat softer dan VANGUARD, maar het heeft een geweldig duistere sfeer, wordt perfect gezongen en heeft hele strakke gitaarriffs. Hana no sakanai machi is alweer een verrassing op dit mini-album. De intro valt meteen op, niet alleen omdat het zeer strak klinkt maar ook vanwege de sfeer die gecreëerd wordt. Het doet je eigenlijk meteen denken aan een gamesoundtrack die je bij bijvoorbeeld de oudere fighting games zoals "Street Fighter" zou kunnen vinden. Wederom een lekker nummer met harde gitaarriffs, keiharde drums en strakke vocalen welke zich goed opbouwt en ook weer een lekker duistere sfeer heeft. Hana no sakanai machi klinkt vernieuwend zonder het exist†trace geluid te verliezen en komt perfect tot zijn einde met een voice fade out. Het enige nadeel is dat het nummer erg snel lijkt te eindigen!

Requiem is wat meer vergelijkbaar met het oudere werk van de band maar het is wel gelijk te horen hoe zeer de meiden zichzelf verbeterd hebben. Het nummer begint met een strakke gitaarriff maar komt pas echt tot zijn recht tijdens het refrein, waar het je zelfs kippenvel kan bezorgen.

De laatste twee nummers zijn Orléans no shoujo en Lost in Helix. Allebei strak gespeeld en het laatste is het rustigste nummer op dit mini-album, die met een mooie intro begint waarbij de zang begeleid wordt door gitaar. Hierdoor is juist heel goed te horen hoezeer Jou's stem verbeterd is. Het refrein wordt harder door de toevoeging van luidere gitaarriffs en dit zorgt voor een perfect afsluiting van de CD.

Met VANGUARD -of the muses- laten de dames horen dat ze met elke CD beter worden en dat ze zeker kunnen rocken in een wereld die vooral gedomineerd wordt door mannelijke bands. Muzikaal klinkt het nu veel meer als een geheel en qua zang is het ook veel beter geworden. Het maakt je zeker benieuwd naar hoe alle nummers live zullen klinken en vooral wat er in de toekomst nog meer uit zal komen! De fans zullen zeker niet teleurgesteld zijn maar mocht je de band nog niet kennen dan is het zeker de moeite waard om naar dit mini-album te luisteren.