alice nine.- Alpha

auteur: paparoachster

Nadat ze in 2004 een hele goede start hadden gehad waarbij hun eerste maxi-single gelijk uitverkocht was, zijn we nu een paar jaar verder en is de populariteit van alice nine. alleen maar toegenomen. Eind vorig jaar kwam het tweede album van alice nine., Alpha, uit. Voor Europa was het de eerste release van de band. CLJ Records bracht twee verschillende Europese releases van Alpha uit. Een normale editie en een gelimiteerde editie, waarbij die laatste een DVD bevat. Alpha is een album dat erg hoge verwachtingen schepte vanaf het begin, maar maakt alice nine. die ook waar?

Het eerste nummer, ZERO, begint zeer sterk. Het nummer heeft een lekkere gitaar solo en de bas en drums vallen zeker op. De zang van Shou valt wat weg, wat niet wegneemt dat het wel goed is. Alleen het valt helaas niet bijzonder op. Een hard nummer wat zich goed als introsong leent.

Hierna volgt cosmic world. Een nummer dat totaal anders is dan ZERO. cosmic world is een erg vrolijk nummer die ook erg catchy is en die live zeker de fans in beweging zou kunnen brengen. Maar helaas is het niet een erg opvallend nummer. Hierop volgt Aoi tori, die gelukkig wel weer wat meer opvalt. Aoi Tori heeft een hard begin, en is goed opgebouwd. Het nummer komt dan ook vooral bij het refrein echt goed tot zijn recht. Goede gitaar riffs en een goede solo worden opgevolgd door een strakke bridge, die het tempo opbouwen tot het einde.

Nummer vier van het album is JEWELS, en is een iet wat zoetsappig nummer. Het begint met zang en wordt al snel opgevolgd door de rest. Het is een rustig nummer, dat zeker niet slecht is, alleen het is wel al iets wat we al vaker gehoord hebben. In vergelijking tot de rest van de nummers die we tot nu toe gehoord hebben steekt het er niet bovenuit, maar desondanks heeft het wel weer een zeer mooie solo. 9th Revolver, het vijfde nummer van het album, heeft een mooi, rustig begin. Het begint met een mooie mix van allerlei instrumenten en vanuit daar bouwen de rustige stukken zich goed verder naar het refrein toe. En weer heeft het een paar mooie gitaar solos. Het is, ook al is het alweer niet een bijzonder nummer, wel een van de betere nummers van het album en zou live ook zeker mooi klinken.

-Dice- is het zesde nummer. Het eerste echte harde nummer, op het album. Tijdens het refrein wordt het wat rustiger, maar geeft een mooie afwisseling tussen de rest van het nummer waarin er stevig wordt gedrumd. De zang komt hier zeker sterk naar voren. Het nummer is mooi gezongen en straalt ook veel emotie uit. Het is zeker het sterkste nummer tot nu toe, die je gelukkig wat wakker schudt, en live zou het zeer sterk zijn.

NUMBER SIX. gaat weer terug naar de kwaliteit van de vorige nummers. Het is weer een vrolijker nummer met wat vrolijke geluidjes, die ook weer iets catchies hebben en wel aardig klinken. Maar helaas is het niet vernieuwend met een wat standaard gitaar riff, die alweer niet erg bijzonder is. Kousai is gelukkig wel weer een mooi nummer. Een ballad dit keer, die goed in elkaar zit en waarbij alle instrumenten en Shou's stem ook erg goed samen vallen. Wel een beetje zoetsappig, maar gelukkig wel een sterk nummer.

WHITE PRAYER begint gelukkig goed en maakt je benieuwd naar het nummer. Een catchy nummer, dat goed is opgebouwd. Een lekker refrein met mooie zang en mooi gitaarspel, wat gelukkig ook het gehele nummer zo blijft. Het is geen hard, maar ook zeker geen rustig nummer. Het is weer niet erg bijzonder, maar het is wel een van de betere nummers op deze CD van alice nine. De hierop volgende nummers, Elisa en Blue Planet, zijn beide rustigere zoetsappige nummers, waarbij Blue Planet wel iets harder is, maar beiden zijn nou niet bepaald bijzonder. Maar ze zouden het opzich wel goed doen bij de vrouwelijke alice nine. fans. Wel wat catchy stukken maar zoals eerder al gezegd, niet echt vernieuwend.

Het laatste nummer van het album is Cradle to [Alpha]. Het nummer bestaat uit een mix van digitale geluiden en instrumenten, waarbij er niet gezongen wordt. Het is een kort nummer dat zich goed leent als outro.

Kortom, Alpha is wel een afwisselende CD met wat hardere nummers, wat catchy nummers en wat rustige nummers. Er zitten een paar aardig sterke nummers tussen maar over het algemeen krijgt alice nine. het niet voor elkaar om de verwachtingen waar te maken. De band komt met een CD die niet vernieuwend is. Desondanks zullen alice nine. liefhebbers er blij mee zijn, en hopelijk lukt het ze om de volgende keer een sterker album uit te brengen.