Interview met BEE-315

auteur: Non-Non - vertaling: Nathalie

© Tricycle ENTERTAINMENT Inc.

Bee-315 is een rockband, wiens energieke pop-punk deuntjes over de hele wereld fans vergaren. JaME kreeg de kans om een één-op-één interview met alle drie de bandleden te doen.

Kunnen jullie jezelf introduceren?
KENTALOW: Ik ben KENTALOW, drums en gitaar.
RIU: Ik ben RIU, zang en bas.
KAWASAKI: Ik ben KAWASAKI, zang en gitaar. Mijn bloedtype is B. Prettig kennis te maken!

De band werd opgericht in 2004. Hoe hebben jullie elkaar ontmoet en waarom hebben jullie besloten een band op te richten?
KENTALOW: We ontmoetten elkaar toevallig bij een jamsessie die RIU elk jaar hield. KAWASAKI en RIU hadden al een aantal keer samen gespeeld en toen kwam ik erbij. We konden goed samenwerken.
RIU: We begonnen als vrienden die met verschillende bands samen op tour gingen.

Hoe zouden jullie het concept van de band omschrijven?
RIU: We begonnen als een sessieband, gewoon spelen wat we willen eigenlijk, we wilden hiermee doorgaan en gewoon lol hebben.

Wiens idee was het om de band te beginnen?
KAWASAKI: Toen we de sessieband begonnen hadden we niet echt een concept, het was meer een idee van "laten we gewoon plezier maken!" en we speelden veel covers. KENTALOW zat in een band wiens stijl we leuk vonden en we ook zelf wilden maken. RIU en ik luisteren graag naar dat soort muziek. Dus toen KENTALOW bij onze band kwam leek het ons wel wat om meer muziek zoals hij eerst deed te gaan maken.

Speelden elk van jullie een ander type muziek?
KAWASAKI: De andere band waar ik in speel is meer 'mannelijk' of 'zweterig' (lacht). Ik zou het woord 'leuk' gebruiken voor Bee-315, omdat ik meer voor het plezier speel. Die andere band waar ik in speel is meer "we kunnen onszelf vermaken als we de inspanning achter de rug hebben" (lacht).

Is het spiritueler? (lacht)
RIU: (Lacht) Ik denk niet dat hij zichzelf en de band objectief kan zien, maar de melodieën van de band lijken meer Japans.

RIU, jij speelt electronische muziek in Metronome, toch?
RIU: Ja, dat klopt.

Dus jullie drieën komen van hele verschillende gebieden, dan?
RIU: Nou, nu je het zegt, ja. Waarom zijn we dan eigenlijk samen op tour gegaan? (lacht)

Wat is de betekenis achter de bandnaam BEE-315?
KENTALOW: We hebben allemaal bloedtype B, en het betekent iets als "Bi gata saikou!" (Bloedtype B is het best!). (noot: de uitspraak van drie-één-vijf is hetzelfde als 'the best' in Japans.)

Dus het betekent niet 'bee', als insecten.
RIU: Het wordt gespeld als 'bee', maar dat betekent het niet. We gebruiken nummers in onze bandnaam zoals blink-182 en SUM 41, die we leuk vinden.

Betekent het ook "drie bandleden beginnen één band en gaan!"? (noot: in Japan wordt vijf uitgesproken als 'go', 'gaan' in het Nederlands.) Ik vond datzelfde soort woordkeuzes in de teksten van het nummer "Raise The Roof!".
KAWASAKI: Die uitleg klinkt ook goed (lacht). Maar we bedoelen 'the best!'.

Hoe schrijven jullie normaal jullie nummers?
KENTALOW: We maken de nummers apart van elkaar.

Schrijft elk persoon ook teksten?
KENTALOW: De persoon die de muziek maakt, schrijft ook de teksten.

Hoeveel nummers hadden jullie voor jullie de definitieve zeven voor op jullie album "BOOST UP YOUR FUN!" kozen?
RIU: Toen we bij elkaar kwamen om de definitieve nummers te kiezen, hadden we twee keer zoveel nummers als nodig.

Wat is er veranderd aan het geluid van de band sinds jullie begonnen zijn?
RIU: We hebben drie CD's uitgebracht, en de muziek is met elke CD weer wat catchier geworden, denk ik. In het begin dachten we nog niet zoals we nu denken, we maakten nummers zonder er op een diepere manier over na te denken. Nu kiezen we eerst nummers en maken dan het album, ik denk dat het allemaal wat meer ontwikkeld is.

Kunnen jullie ons iets vertellen over het album "BOOST UP YOUR FUN!", uitgebracht op 21 februari 2007?
KAWASAKI: Tot dan toe hadden we alles zelf geproduceerd, we deden alles van begin tot eind zelf, zoals het kopen van materialen, alles regelen. Deze keer hielp de platenmaatschappij Tricycle ENTERTAINMENT Inc. ons, dus was het anders dan we gewend waren. We luisterden naar objectieve meningen, wat een grote uitdaging voor ons was. We moesten zelf wel eens overtuigd worden, en moesten ook anderen om ons heen overtuigen, we werkten als een team, dus we waren wat gretiger dan hiervoor. Het proces van tekstschrijven en muziek maken was bijna hetzelfde. Hiervoor maakten we nummers apart van elkaar, verzamelden ze en zeiden dan "alsjeblieft", maar nu selecteerden we de nummers anders. We discussieerden over hoe we zouden maken, en dachten over hun sfeer. Voorheen zagen we ze gewoon voor ons, maar nu keken we vooruit met het maken van de keuzes.

"STRIKE-E.P." is het openingsnummers voor de TV show HOT WAVE. Hebben jullie hiervoor gekozen nadat de song gemaakt was?
RIU: Ja, inderdaad.

Denk je dat je songs catchier geworden zijn, nu er meer mensen betrokken waren bij het maken van je album?
KAWASAKI: Daar heb ik niet echt over nagedacht, maar we hebben wel een aantal dingen ontdekt die we niet hadden ontdekt als we alleen waren geweest. Dat is een heel belangrijk punt.
RIU: We hebben rond het album BOOST UP YOUR FUN! met meer mensen om ons heen gewerkt. We hebben bijvoorbeeld de keuze van de foto's aan de fotograaf overgelaten, en we wilden zoveel mogelijk gebruik maken van de regisseur toen we onze videoclip maakten. Daarom is dit album anders dan de vorige, waar het allemaal do-it-yourself was. Maar we zijn allemaal heel mondig en zeggen duidelijk wat we willen, dus onze persoonlijkheden zijn nog steeds in het album verwerkt.

Ik denk juist dat andere mensen de nieuwe kanten van BEE-315 kunnen ontdekken.
RIU: Ja. Wat de videoclip betreft, ik was verrast toen ik de mening van de regisseur hoorde. Hij luisterde maar één of twee keer naar onze muziek en stuurde ons meteen vanaf het begin. Wij zeiden gewoon "Ok, we doen het precies zoals jij zegt" (lacht).
KENTALOW: Om het kort te maken, ik denk dat we misschien wel het beste werk tot nu toe hebben gedaan.

Je hebt veel buitenlandse fans, niet?
RIU: Ja. Als ik de fanmail op onze homepage bekijk zie ik veel berichtjes vanuit het buitenland, en daar ben ik erg blij mee. En er zijn fans die erg hun best doen om in Japans te schrijven. Ik word door hen aangemoedigd als ik dingen lees als "Ik zal je altijd steunen, dus ga zo door RIU"! (lacht) Ik ben er heel blij mee en zeg "dankjewel" (lacht).

RIU, jij hebt al eens in een punk band gespeeld, en hebt een hele poos in metronome gezeten. Had je het gevoel dat je terug wilde keren naar je roots, met BEE-315?
RIU: Ik heb verschillende genres gespeeld, en in een punk band, en ook in metronome. Voor mij was het niet alsof ik terugkeerde naar mijn roots, maar er was wel een periode waar andere leden van metronome solo gingen, terwijl ik dat niet deed. Toen de manager tegen me zei "doe eens wat solo-dingen", had ik geen idee van wat ik dan zou willen doen. Ik wilde iets anders dan met metronome doen. Over het algemeen vinden mensen het niet goed om in twee bands tegelijkertijd te zitten, met uitzonderingen van sessies en studio-activiteiten. Maar als artiest wil ik beide doen, er zijn heel veel dingen die ik wil doen. Ik steun activiteiten en nog veel meer, zo druk ik mezelf nu uit.

Dus het voelt niet alsof je teruggaat naar je roots, maar het voelt meer alsof er een nieuw deel in jezelf geopend is?
RIU: Ja, zo voelt het.

RIU, in je andere band ben je de bassist. Was het de bedoeling in het begin dat je ook alleen de bassist voor BEE-315 zou zijn?
RIU: Met BEE-315 zou ik niet alleen bassist zijn. Ik wilde ook zingen, en daarom hou ik mijn bas simpel in deze band.

Op het nieuwe album zingt KAWASAKI meer, is daar een reden voor?
KAWASAKI: Nou, bij ons is het zo dat degene die het nummer schrijft het meestal ook zingt. Omdat deze keer veel nummers van mij kwamen, is mijn zang dus meer te horen.
RIU: Als er heel veel nummers door KENTALOW geschreven en op het album gezet waren, dan zou KENTALOW zingen (lacht).

KENTALOW zingt nu alleen refreinen, wil je ook de hoofdzang op je nemen, net als RIU en KAWASAKI?
KENTALOW: Nee, ik denk het niet. Het is voor mij de eerste keer dat ik in een band met drie leden zit en een drummer zijn in een band met drie leden is specialer dan een drummer zijn in een band met vier leden. Ik wil dat het publiek me ziet als drummer. Ik wil niet het image van de zanger hebben.

Dus jij hebt liever dat andere bandleden de nummers zingen die jij geschreven hebt?
KENTALOW: Ja. De andere twee leden hebben meer ervaring en talent in het zingen, dus ik denk dat RIU en KAWASAKI beter kunnen zingen dan mij.
RIU: We vragen hem vaak waarom hij niet wat meer zingt. Maar hij weigert (lacht).
KENTALOW: Het refrein wil ik wel doen hoor.

Is het niet moeilijk voor de bandleden om BEE3-315 te combineren met de andere bands?
KAWASAKI: Ja, zoals je zegt is het moeilijk. Met plannen natuurlijk, en je moet over dezelfde dingen nadenken rond dezelfde periode. Bijvoorbeeld, als ik de hele tijd songs moet schrijven. Het is moeilijk om ze van elkaar te scheiden, maar ik ben wel heel blij om in BEE-315 te spelen, want zoals RIU al zei, we hebben verschillende soorten muziek gespeeld en geluisterd, en we willen meer, nog meer doen, zoals spelen en composeren. Als we in één band zouden spelen, zouden we daar al onze gevoelens in moeten stoppen. We zitten in twee bands, en BEE-315 is de band waarmee we catchy, vrolijke en grappige melodieën maken, we weten wat we met deze band willen. Het is het waard om deze band te hebben, ondanks dat het moeilijk te combineren is.

Aangezien jullie andere bands behoorlijk verschillen van BEE-315, hoe voelt het om telkens te moeten switchen?
KAWASAKI: Het voelt altijd weer als een vers begin. Gisteren had ik een live met BARBELL, daar speel ik al meer dan 10 jaar mee. Natuurlijk vond ik het een leuk concert, maar toen ik eraan dacht dat ik de dag erna een live met BEE-315 zou doen, voelde ik me blij, want het is een totaal ander gevoel. Het is plezierig.

Hebben jullie gedeeltelijk hetzelfde publiek met jullie verschillende bands?
KAWASAKI: Ja, ik denk het wel.

Volgen ze hun favoriete bandleden?
KAWASAKI: Ik denk dat sommigen dat doen ja. En ik denk dat veel van de fans van BEE-315 echt genieten van onze lives. Ze kijken niet meer vanuit hun plekje ergens achterin als andere bands spelen, maar vinden het leuk om ze met meerdere artiesten te zien spelen op evenementen, en op evenementen die we zelf organiseren. Ik denk dat ze sleutelwoord "lol" zouden gebruiken voor onze evenementen.
RIU: Ik denk dat ik de meest diverse muziek speel. Mijn rol in de band, mijn look, en het geluid van de band verschillen allemaal van elkaar. En zolang ik me red met het schema zijn alle andere dingen makkelijk. Voor zowel BEE-315 als metronome moest ik deze maand songs schrijven, en ik heb thuis meer dan 10 songs geschreven, maar ik deed het zo van "vandaag maak ik een nummer voor deze band, en een andere dag maak ik een nummer voor die band", net alsof je de ene keer les hebt in wiskunde, en de andere dag in Engels.

Schrijf je de nummers voor de verschillende bands ook op verschillende manieren?
RIU: Ik schrijf ze ongeveer hetzelfde. Eerst zijn er de melodieën, en of ik het voor maar drie bandleden of een computermuziekprogramma maak, dus electronische muziek, dat maakt het grote verschil met songs schrijven. Ik gebruik voor beiden computerprogramma's, maar wel op een heel andere manier. Dus ze overlappen elkaar nergens. Ik vind dat het spelen van lives juist een goede manier is om stress te verliezen. Ik denk niet dat het goed is voor bandleden om zichzelf helemaal te concentreren op één band. Maar afgelopen jaar heb ik op alle aanbiedingen die ik kreeg ja gezegd, dus had ik te druk en kon ik mijn tijd helemaal niet plannen, maar nu kan ik dat wel.
KENTALOW: Buiten BEE-315 doe ik alleen maar sessiewerk.

KENTALOW, jij doet veel sessiewerk hè?
KENTALOW: Nou, ik speel gewoon veel lives. Ik vind het niet erg om alleen met BEE-315 te spelen.

Schrijf je alleen nummers voor BEE-315?
KENTALOW: Ja. Dus voor mij is het niet moeilijk.
RIU: We zien dat als KENTALOW in een band als sessiedrummer speelt, hij technisch heel goed speelt en zich heel erg op zijn optreden concentreert. Zijn spel is heel stabiel, maar als hij met BEE-315 speelt, dan wordt hij wat wilder (lacht).

Je verandert je drumstijl dus nog wel eens.
KENTALOW: In optredens wil ik uitdrukken wat ik wil spelen. Op CD's wil ik correct en technisch goed spelen. Ik speel zoals ik wil tijdens concerten, omdat ik dan iets in me voel wat er alleen is op het podium.

BEE-315 heeft eens een show met metronome gespeeld op speciale gelegenheden zoals op RIU's verjaardag. Hebben jullie plannen, of interesse, om een tour naast elkaar te doen?
KAWASAKI: Dus dat we allemaal twee keer op één avond optreden? (lacht) Nou, we zouden het wel kunnen als we het probeerden. We kennen elkaars bands goed, dus we kunnen het wel, maar dat hoeven we nu niet te doen (lacht). BEE-315 is nu een nieuw gebied aan het verkennen, apart van metronome, BARBELL en Sex Android, waar KENTALOW in speelt als sessiedrummer. En dat vinden we leuk, en daar willen we nog wat langer van genieten. We doen dit denk ik tot we toe zijn aan verandering, en dan kan dat best interessant worden ja.

Willen jullie ooit buiten Japan spelen, en waar dan?
KAWASAKI: Ja, echt graag!
KENTALOW: Ik wil in Californië spelen, in de VS!
KAWASAKI & RIU: Alleen daar?! (gelach)

Dus jullie willen aan de westkust van de VS spelen?
KAWASAKI: Het maakt me niet uit waar eigenlijk, als het maar overzees is.

Nou, ik denk dat het type muziek dat BEE-315 maakt wel veel geluisterd wordt aan de westkust in de VS.
KAWASAKI: Ik wil daar spelen omdat daar onze roots liggen. Ik wil de lucht voelen, ik wil ontdekken hoe het publiek is, en hoe de sfeer daar is. Maar ook in nabij liggende Aziatische landen als Taiwan, Zuid-Korea, China en zelfs Europa. Ik wil voor niet-Japans publiek spelen.
RIU: Ik ben sinds kort geïnteresseerd in Europa. Niet alleen voor concerten, maar ik wil er gewoon minstens één keer heen gaan. Ik wil de cultuur zien. Daarom ben ik er blij mee dat mensen naar onze CD's luisteren en ons fanmail sturen. En ik wil over andere Aziatische landen ook leren, omdat ik ze, ook al liggen ze dicht bij Japan, ik ze niet goed ken.

Hebben jullie meer Amerikaanse fans?
RIU: Als ik de fanmail bekijk, denk ik dat we meer Europese fans hebben. Soms krijg ik fanmail in Duits geschreven, dan kan ik het niet lezen (lacht). Maar ik ben er wel blij mee.

Japanse muziek is al een poosje redelijk populair in Europa, en nu gaan steeds meer Amerikanen ook aandacht aan Japanse muziek besteden.
KENTALOW: Zie je! Zoals ik zei, we moeten naar Amerika!
KAWASAKI: Maar KENTALOW zou er waarschijnlijk alleen maar gaan shoppen... (lacht)
RIU: Het zou wel leuk zijn, aan sightseeing doen enzo. (lacht)

KENTALOW, jij lijkt me echt het type surfer.
KENTALOW: Ja, ik surf ook. Alles waar ik van houd kan je vinden in Californië, tattoo's, fietsen, auto's, kleren... Ik wil er echt gewoon eens heen voor ik doodga, aangezien al mijn hobby's daar ook zijn.

Kunnen jullie nog een boodschap doorgeven aan onze fans?
KAWASAKI: In onze Japanse top 40 staan buitenlandse songs altijd in de top, en we vinden het leuk om daarnaar te luisteren, ook al verstaan we de tekst niet. Maar er staat geen Japanse muziek in de buitenlandse charts, niet sinds Kyu Sakamoto (de enige Japanse zanger die met zijn nummer Ue o muite arukou, beter bekend als Sukiyaki, in de charts stond). Dus wij zullen aan onze teksten en muziek werken, zodat we jullie echt kunnen ontroeren met onze muziek. We werken graag aan dat doel, dus nodig ons alsjeblieft uit om eens overzees een concert te spelen!
RIU: Nu het internet zich ontwikkelt kunnen mensen overall ter wereld naar onze videoclips kijken, concerten bekijken, muziek luisteren, en ook kopen via internet, dus we willen dat ze naar onze muziek luisteren en erop reflecteren. Als ze dat doen kunnen we overzees gaan voor concerten.
KENTALOW: Qua muziek houdt elke persoon weer van iets anders. Ik hoop dat buitenlandse mensen geïnteresseerd zijn in onze muziek en ernaar zullen luisteren. Ik wil erg graag optreden in het buitenland! En als je naar Japan komt, bezoek dan alsjeblieft onze concerten!

JaME bedankt BEE-315 voor dit interview.