Dir en grey - GLASS SKIN

συγγραφέας: d

Το GLASS SKIN, 11 μήνες μετά από την κυκλοφορία του τελευταίου single των Dir en grey, έρχεται να ορίσει μια νέα εποχή για το συνεχώς επαναπροσδιοριζόμενο συγκρότημα. Με απόηχους από το παρελθόν, και κοιτάζοντας σταθερά προς το μέλλον, το GLASS SKIN επιχειρεί να ανατρέψει για ακόμα μια φορά της προσδοκίες, θαυμαστών και μη.

Υπέροχα ακουστική, η εισαγωγή του GLASS SKIN σε κάνει να ανατριχιάζεις με την αμεσότητα της. Ακολουθώντας πιστά τον τίτλο, οι κιθάρες που σύντομα μπαίνουν είναι καθαρές και ιδιαίτερες, τα drums και τα μπάσα είναι έντονα, χωρίς όμως να κλέβουν την παράσταση, η φωνή του Kyo είναι μελωδική και ασυνήθιστα ώριμη, και το σύνολο τους δημιουργεί μια μοναδική, εύθραυστη ατμόσφαιρα. Η βασική μελωδία είναι απλή, για τα μέτρα των Dir en grey, κι όμως κρύβει κάποια αξιοπρόσεκτα γυρίσματα, όπως η γέφυρα που κυριαρχείται από τους ψίθυρους μιας προσευχής και το διεισδυτικό σόλο της κιθάρας του Kaoru. Το ρεφραίν, που επαναλαμβάνεται συχνά, χωρίς να είναι κάτι το πρωτόγνωρο, έχει μια απολαυστική φρεσκάδα και σύντομα σε προκαλεί να το σιγοτραγουδήσεις. Το GLASS SKIN αποτελεί μια ευχάριστη έκπληξη, κάτι το διαφορετικό από ένα χαρακτηριστικά σκοτεινό συγκρότημα.

Το undecided, στην πρώτη του έκδοση στο άλμπουμ KISOU, το 2002, ακουγόταν ακριβώς όπως δηλώνει ο τίτλος - αναποφάσιστο, ομιχλώδες, χωρίς ιδιαίτερο χαρακτήρα. Αυτή τη φορά, η ακουστική κιθάρα του Die δίνει επιτέλους μια ξεχωριστή υπόσταση στο τραγούδι, κολακεύοντας με επιτυχία την, αναμενόμενα πλέον, σπαρακτική ερμηνεία του Kyo. Χωρίς να παρουσιάζει κάποιο εξαιρετικό ρυθμικό ή μελωδικό τέχνασμα, είναι μια από τις σπάνιες τα τελευταία χρόνια μπαλάντες των Dir en grey που απαιτεί και κερδίζει την προσοχή του ακροατή.

Η ακουστική έκδοση του AGITATED SCREAMS OF MAGGOTS είναι αναμφίβολα ένα δύσκολο άκουσμα για το σύνηθες κοινό του συγκροτήματος. Θα μπορούσε να περιγραφεί ως ένας πολτός βίαιου θορύβου, αποτελούμενος κυρίως από το καταιγιστικό πιάνο και τις ασταμάτητες, ψηφιακά τροποποιημένες κραυγές του Kyo. Όσοι έχουν κάποια επαφή με τους αυτοσχεδιασμούς και την πρώιμη δουλειά της Diamanda Galas και άλλων καλλιτεχνών της σκοτεινής avant garde θα μειδιάσουν ικανοποιημένοι. Οι υπόλοιποι, θα αντιδράσουν πιθανώς με σκεπτικισμό. Το σίγουρο είναι πως αυτή η απροσδόκητη διασκευή, αν και θα ενοχλήσει κάποιους, αποδεικνύει πως οι Dir en grey επιχειρούν με ειλικρίνεια να εξερευνήσουν νέα μουσικά μονοπάτια.

Το τελευταίο κομμάτι είναι μια ζωντανή εκτέλεση του Ryoujoku no Ame, κι εδώ το συγκρότημα βρίσκεται στο στοιχείο του. Σίγουρα είναι μια από τις πλέον πετυχημένες ζωντανές εκτελέσεις που έχουν περιληφθεί σε CD τους. Οι κιθάρες, και το μπάσο του Toshiya κυριαρχούν αβίαστα, ενώ ο Kyo επιχειρεί πολλά φωνητικά τεχνάσματα - γρυλίσματα, ουρλιαχτά και falsetto - που στην πλειονότητα τους του βγαίνουν, σε αντίθεση με παλαιότερες ζωντανές ερμηνείες.

To GLASS SKIN στέκεται αβίαστα ανάμεσα στην πλούσια δισκογραφία των Dir en grey. Χωρίς να είναι το μυστικιστικό Dozing Green, ούτε κάποιο από τα έντονα επηρεασμένα από τη Δύση single του the Marrow of a Bone, θυμίζει ίσως περισσότερο το j-rock, μα και το πολυποίκιλο παρελθόν τους. Πάνω από όλα όμως, είναι ένα φρέσκο, πολυδιάστατο single, που κάνει την αδημονία για το επερχόμενο άλμπουμ, UROBOROS να χτυπάει κόκκινο!