Οι Dir en grey ζωντανά στο Παρίσι

συγγραφέας: Tanja & Kay - μετάφραση: d

© Dir en grey - JaME - Philippe Hayot

Οι Dir en grey έγιναν το πρώτο Ιαπωνικό συγκρότημα που εμφανίστηκε στο Zenith, έναν από τους μεγαλύτερους συναυλιακούς χώρους του Παρισιού, με χωρητικότητα 6000 ατόμων. Και αυτό παρά την κάπως φτωχή τους παρουσία, δύο χρόνια πριν στο Olympia, μία σκηνή που φτάνει στο ένα τρίτο της τωρινής. Πιθανότατα λόγω της ελλιπούς προώθησης, σε συνδυασμό με την μετριοπαθή αντίδραση του κοινού στο τελευταίο τους album, απέτυχαν να συγκεντρώσουν περισσότερο κόσμο από την τελευταία φορά – με αποτέλεσμα ο χώρος να φαίνεται αρκετά άδειος.

Ο ψυχρός καιρός και η βροχή δεν κατάφεραν να αλλάξουν τα σχέδια μερικών εκ των θερμότερων οπαδών, οι οποίοι θεώρησαν σωστό να κατασκηνώσουν μπροστά από το κέντρο, τη νύχτα πριν από τη συναυλία. Με το που οι πόρτες άνοιξαν ξεχύθηκαν προς τη σκηνή, η οποία ήταν ενδεδυμένη σε μαύρο ύφασμα, με το όνομα του συγκροτήματος τυπωμένο πάνω του.

Η υπομονή ήταν η λέξη-κλειδί για τη βραδιά, καθώς το εισαγωγικό συγκρότημα, οι Γερμανοί The Omega Trust, ξεκίνησαν στις 19:30. Παρόλο που πιθανώς δεν είναι και το καλύτερο συγκρότημα στο είδος του, είχαν πολύ καλύτερη υποδοχή από τους Eths, που είχαν ανοίξει τη συναυλία για τους Dir en grey το 2005. Σε αντίθεση με την προηγούμενη συναυλία, κατάφεραν να ζωντανέψουν το ακροατήριο. Μήπως αυτό σημαίνει πως το κοινό έχει ωριμάσει; Μετά από μία παράσταση, που δεν ήταν ούτε πολλή, ούτε λίγη, το συγκρότημα εγκατέλειψε τη σκηνή, συνοδευόμενο από τις επευφημίες του κοινού.

Το κύριο θέαμα δεν άργησε να βγει, και το κοινό ούρλιαξε με ενθουσιασμό και χαρά καθώς τα φώτα χαμήλωναν. Ο Shinya μπήκε πρώτος, ακολουθούμενος από τους Toshiya, Die και Kaoru. Δυστυχώς, οποιαδήποτε περιγραφή του πώς έμοιαζαν είναι αδύνατη, με τη σκηνή τόσο σκοτεινή που δεν διακρίναμε τίποτα.

Η συναυλία ξεκίνησε με ένα παλιότερο τραγούδι, το Deity, από το δεύτερο major album τους, MACABRE. Επιλογή που εξέπληξε, καθώς το συγκρότημα φαίνεται να προσπαθεί πολύ σκληρά να ξεχάσει πως ναι, είχε καριέρα και πριν την κυκλοφορία του VULGAR. Η εναλλαγή από τα παλιότερα τραγούδια στο πιο πρόσφατο Merciless Cult, από το Withering to death, κύλησε ομαλά.

Τα κομμάτια προσαρμόστηκαν καλά στη συναυλία, αφού το album THE MARROW OF A BONE είχε σχεδιαστεί λαμβάνοντας υπ’ όψη τη ζωντανή του εκτέλεση. Και όμως, αυτή η ατελείωτη ακολουθία μουσικής υστερούσε σε χαρισματική παρουσία.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα ήταν ο φωτισμός. Σίγουρα, ταιριάζει με την ατμόσφαιρα να έχουν τα πάντα σκοτεινά, στην τελική όλο το κοινό είναι επίσης μάλλον σοβαρό. Ταιριάζει στη γενική ιδέα του album. Αλλά να πληρώσεις 40 ευρώ για να δεις κάποιες σκιές να περιφέρονται στη σκηνή; Για αρκετά άτομα, η σύλληψη ήταν παρατραβηγμένη, καθώς μόνο ο Kyo και ο Shinya ήταν αρκούντως φωτισμένοι. Κάτι που όχι μόνο προκάλεσε εκνευρισμό, αλλά και, ως αποτέλεσμα, μερικά πειράγματα άρχισαν να ακούγονται από το ακροατήριο.

Οι φίλοι μας εξακολουθούν να μη μιλάνε λέξη στα Αγγλικά, ακόμα και μετά τις περιοδείες που κάνουν σε όλο τον κόσμο, εδώ και αρκετό καιρό. Παρόλο που ο Kyo αποτολμούσε ένα "Paris!" μία στο τόσο, ήταν ανάγκη να βρεθεί άλλος τρόπος, ώστε τα μέλη να κάνουν ένα μικρό διάλειμμα, εκτός από ένα MC. Αντί να σκοτεινιάζουν τη σκηνή (ακόμα περισσότερο, εάν αυτό είναι ποτέ δυνατό) και να παίζουν background μουσική, το συγκρότημα βρήκε έναν καλύτερο τρόπο να γεμίζει αυτές τις στιγμές. Κατά τη διάρκεια αυτών των σύντομων διαλειμμάτων, ο Kyo έκανε κάποιες φωνητικές ασκήσεις, βασισμένες σε λίγους μακρόσυρτους ήχους, υποβοηθούμενος από εφέ. Κάτι που σίγουρα αιχμαλώτισε την προσοχή του ακροατηρίου, δίνοντας στα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος την ευκαιρία μίας μικρής διακοπής, και επιτρέποντάς τους να αλλάξουν όργανα. Το κοινό δέχτηκε θετικά αυτά τα ιντερλούδια και κατά κάποιον τρόπο έδωσε στη συναυλία καλύτερη δομή.

Οι κορυφαίες στιγμές της συναυλίας, ήταν οι υπέροχες ερμηνείες των Obscure, THE FINAL και dead tree.

Όσο εκτυλισσόταν η συναυλία, όλο και περισσότερο το ακροατήριο απολάμβανε τη μουσική. Τελικά, υπήρχε ένας φανερός διαχωρισμός από την προηγούμενη συναυλία, και κάποιος μπορεί να πει πως η παράσταση που έδιναν ήταν πραγματικά καλύτερη από την προηγούμενη στο Olympia το 2005. Μετά το THE DEEPER VILNESS, η πεντάδα εγκατέλειψε τη σκηνή, με το ακροατήριο να φωνάζει για encore.

Μετά από μία μικρή διακοπή, το συγκρότημα συνέχισε με το Drain Away, μία αύρα δροσιάς μέσα στο όλο χάος. Ύστερα ήρθε η μεγάλη έκπληξη με το τραγούδι Ugly από το mini-album Six Ugly, επίσης μία από τις παλιότερες δουλειές τους. Αν και ακόμα δεν υπήρχε ιδιαίτερη επικοινωνία μεταξύ συγκροτήματος και ακροατηρίου, επιτέλους φάνηκε πως αν μη τι άλλο υπήρχε κάποια μεταξύ τους επαφή.

Ακολούθησαν τα δύο maxi-singles CLEAVER SLEAZOID και -saku-, τα οποία ξεσήκωσαν το κοινό για άλλη μια φορά. Ο Kyo φώναξε ακόμα ένα "last" (τελευταίο, εννοεί τραγούδι) στο κοινό, και έτσι η συναυλία τελείωσε με μία υπέροχη διασκευή του The IIID Empire.

Μετά το τραγούδι, το συγκρότημα έμεινε για λίγο ακόμα πάνω στη σκηνή, για να πετάξουν μπουκάλια, drumsticks και πένες κιθάρας στο κοινό. Ο Kyo ήταν ο πρώτος που έφυγε, οι υπόλοιποι έμειναν λίγο περισσότερο για να απολαύσουν τις κραυγές του πλήθους.

Καταλήγοντας, αυτή η συναυλία ήταν αναμφίβολα καλύτερη από την προηγούμενη, αλλά όμως όχι και απίθανη. Η λίστα των τραγουδιών ήταν το καλύτερο σημείο της, επανορθώνοντας για την αποτυχία στην επικοινωνία και τον κακό φωτισμό. Ελπίζουμε σε κάτι καλύτερο την επόμενη φορά!



Setlist:

01 Deity
02 Merciless Cult
03 LIE BURIED WITH A VENGEANCE
04 DISABLED COMPLEXES
05 REPETITION OF HATRED
06 AGITATED SCREAMS OF MAGGOTS
07 THE FINAL
08 OBSCURE
09 HYDRA -666-
10 DOZING GREEN
11 CONCEIVED SORROW
12 dead tree
13 Ryoujoku no Ame
14 GRIEF
15 THE DEEPER VILENESS

encore :
16 DRAIN AWAY
17 Ugly
18 CLEVER SLEAZOID
19 -saku-
20 THE IIID EMPIRE