Cornelius, geboren als Oyamada Keigo, begon voor het eerst in de muziekindustrie in 1989, waar hij samen met Owaza Kenji de invloedrijke shibuya kei band Lollypop Sonic oprichtte, later Flipper’s Guitar genoemd. Flipper’s Guitar’s geschiedenis was echter van korte duur en na slechts twee jaar ging het duo in november 1991 uit elkaar en zijn eigen weg.
Na een pauze van een jaar, waarin hij zijn eigen label Trattoria had opgericht en andere artiesten als Pizzicato Five en Kahimi Karie had geproduceerd, kwam Oyamada in 1993 weer tevoorschijn als soloartiest, echter onder de naam Cornelius, een eerbewijs aan de aap/wetenschapper uit de sci-fi film “Planet of the Apes.” De eerste release was het minialbum Holidays in the Sun, wat goed werd ontvangen door de critici. Zijn eerste twee albums -The First Question Award in 1994 en 69/96 in 1995– verkochten eveneens goed en werden aangevuld met nationale tours. Tussen 1993 en 1996 werd Cornelius’s muziek geloofd door fans en critici en zijn populariteit in Japan nam toe toen hij in een aantal reclames verscheen; hij presenteerde zelfs een radioprogramma in 1995 en regisseerde de muziek voor de TV-drama “Uwasano Tantei QAZ” in 1996.
Cornelius’s beslissende doorbraak kwam in 1997 met zijn derde album, Fantasma. Voor het album “knipte en plakte” Cornelius de geschiedenis van pop en het Britpop geluid uit de jaren tachtig, waar zijn oude band Flipper’s Guitar om bekend stond. Zo creëerde hij een rijke en adembenemende muzikale collage. Het werd één van de belangrijkste albums in Japan en baande een weg voor een internationaal vervolg: na de komst van Fantasma’s succes tekende Cornelius een contract bij het prestigieuze indie label Matador Records in 1998 en hij bracht het album uit in 21 landen. Ten slotte hield hij dat jaar drie tours in Europa en de Verenigde Staten, in juni, september en november. In hetzelfde jaar bracht hij twee remix albums uit: FM en CM. Hierop werkte hij samen met andere muzikanten als de Britse bands Blur en UNKLE.
In 1999 bleef de populariteit van Cornelius groeien doordat hij optrad bij verschillende evenementen in Japan én uitgebreid in het buitenland tourde. In april en juni hield hij zijn tweede festival tour in Europa, waar hij optrad bij de Glastonbury, Bowlie Weekender en Roskilde muziekfestivals. In augustus tourde hij door de Verenigde Staten met rockfavoriet The Flaming Lips, gevolgd door nog een tour in Europa. Cornelius keerde in oktober weer terug naar de Verenigde Staten voor het Coachella Music Festival. Ondanks dat hij tot 2001 geen studio-albums uitbracht, werkte Cornelius aan een aantal projecten, zoals het produceren van Minekawa Takako (met wie hij in 2000 zou trouwen) en het samenwerken met Beck, Sting, K.D. Lang en andere artiesten.
Toen zijn derde album, Point, in 2001 in Japan uitkwam zagen de fans en critici een belangrijke verandering in de stijl van Cornelius. Hoewel Fantasma en Point dezelfde muzikale invloeden deelden, had de eerste een organisch, volwassen en atmosferisch panorama. Het nieuwe album had niet zoveel impact als diens voorganger, maar verkocht desondanks behoorlijk en werd goed ontvangen door muziekcritici over de hele wereld bij de internationale release in 2002.
Van 2002 tot 2005 bleef Cornelius werken met een aantal verschillende artiesten en tourde hij internationaal. In juni 2002 vormde Cornelius de hoofdattractie bij de White Stage van het Fuji Rock Festival in Japan en in februari 2003 volgde zijn eerste Australische tour. Zijn nummer Drop (Do It Again version) werd bekroond als Best Audience Show bij het prominente Noord-Amerikaanse digitale filmfestival, RESFest. Naast het produceren en samenwerken met andere muzikanten en zijn eigen werken te remixen, nam hij ook muziek op en produceerde die voor televisieprogramma’s en verscheidene bedrijven, zoals Shiseido en Honda.
In 2006 bracht Cornelius Sensuous uit, een frisse en voorzichtig gelaagde productie, die het onderzoeken van atmosferische panorama’s, voor het eerst in Point aangeroerd, hervatte en voortzette. Tegen die tijd was Cornelius niet langer gecontracteerd bij Matador; Everloving Records behandelde de distributie van Sensuous’s release in de Verenigde Staten.
Hij bracht in 2008 nog twee DVD’s uit in Japan, een concert en DVD videoclip-collectie. In de Verenigde Staten en Europa verschenen dat jaar Sensurround + Sensuous en Sensurround + B-Sides, waarop een Europese tour volgde. Sensurround + B-Sides, een CD+DVD waarvoor hij samenwerkte met Ryuichi Sakamoto, en alle videoclips van de nummers bevat, werd genomineerd voor 'Best Surround Sound Album' bij de Grammy’s.
Daarna zijn in 2009 alleen nog in Japan releases geweest, waaronder het album CM3. Cornelius zou dat jaar een tour in de Verenigde Staten en Mexico houden, maar vanwege de Mexicaanse griep en Japan’s restricties op reizen werd deze helaas afgezegd. Hij zei wel te hopen in 2010 terug te komen om alsnog op te treden, maar dat is nog niet gebeurd.
Tot nu toe is Cornelius nog steeds druk bezig, ondanks dat hij zei dat hij zijn hoogst succesvolle carrière als een 9-tot-5 kantoorbaan wilde behandelen. Naast het remixen en creëren van zijn eigen tracks, en touren rond de wereld met cult-favoriete indie bands als Deerhoof, blijft hij werken aan het produceren van artiesten en muziek voor commercieel gebruik. Het kan nog even duren voor fans en critici een nieuw album van hem zien, maar het zal zeker behagen.
Cornelius, beïnvloed door de “drie B’s” -Beck, The Beatles, The Beach Boys- wordt gezien als een muzikaal genie en één van de belangrijkste en meest bekende figuren in Shibuya-kei en de Japanse electronic scene. Zijn muziek is atmosferisch en zet aan tot denken, experimenterend en onderzoekend met tegenstrijdige mondaine geluiden, om zo een rijk gevulde sound te creëren.
Een goed gevestigde naam in Japan en een cult favoriet in het Westen; het talent en de invloed van Cornelius reiken ver. Naast zijn eigen werk heeft hij ook met verschillende muzikanten gewerkt en heeft hij muziek voor reclame en televisie producties gemaakt.
