Zy 48: An Cafe
Happy toy box!!

Dit werk, "BB PARALLEL WORLD", is een zeer kleurrijk album. Toen jullie begon aan de productie ervan, hadden jullie toen al een concept?
Miku: Dit keer dachten we niet dat dance muziek het belangrijkste onderdeel zou zijn, maar we wilden een grote variëteit aan werken maken. We selecteerden nummers terwijl we er verschillende kleuren in probeerden te brengen. We hadden meer meetings dan gebruikelijk om de songs te selecteren en we hadden bijna dertig nummers en kozen er toen zelfs nog meer. Dus de liedjes die uiteindelijk op het album zijn gekomen, waren gekozen uit die grote groep van nummers.
Is er iets veranderd met eerst wat betreft het productie proces?
Teruki: Meestal werken we alleen voor onze single met een manipulator, maar dit keer werkte hij voor ons aan alle songs van het album. De kwaliteit van de nummers en de sfeer van de opnames waren totaal anders. We hebben een zeer goede ervaring gehad.
Wat dacht elk van jullie van het album en wat voor werk deed ieder voor het album?
Miku: We hebben veel albums uitgebracht dus ik dacht dat ik dit tot het beste werk tot nu toe wilde maken.
Wat was de sleutel hier?
Miku: Ik denk dat het songs waren. Singles worden meestal gekozen uit dance rock, maar dit keer selecteerden we nummers vanuit verschillende oogpunten.
Ja, het zijn allemaal echte "killer tunes".
Teruki: Wat betreft mijn drums, ik dacht een beetje na over het ruwe van de geluiden en de underground sfeer van indie visual kei en met die gedachte speelde ik op mijn favoriete vintage drumset.
Hebben jullie ook dit keer zelf geoefend voordat jullie aan de opnames begonnen?
Teruki: Dit keer konden we niet zo veel oefenen omdat we geen tijd hadden. Er waren nummers die we opnamen de dag na onze pre-productie. Het was zelfs zo dat ik al nummers aan het arrangeren en spelen was, terwijl ik ze nog aan het instuderen was. (lacht) Ik weet dat het belangrijk is om te oefenen voor de opnames, maar het was een goede opname. We leerden ter plekke om ons aan te passen.
kanon: Ik wilde dit keer vooral aan de schikking werken. Sinds dit jaar ben ik, wanneer ik aan stukken denk, mijn computer gaan gebruiken. Omdat ik gewoonlijk mijn bas gebruik, komen mijn voorkeuren op een natuurlijke manier in de muziek, maar wanneer ik daadwerkelijk de noten zie, is het goed om dingen te kunnen veranderen, zoals "dit kan ook hier geplaatst worden." Dus ik vind het leuker om over stukken na te denken dan hiervoor.
Maar wanneer je speelt, is het dan niet moeilijk?
kanon: Ja soms. (lacht) Maar het is net als toen ik begon met bas spelen. Het was leuk, ik kon kopiëren wat er op mijn computer stond en later de score checken, het was net alsof ik weer een student was.
takuya: Dit keer speelde ik gitaar vanuit het oogpunt van de maker, niet alleen als gitarist.
Je bedoelt dat je ook over andere instrumenten nadacht?
takuya: Ja. Wanneer ik alleen over de gitaar nadenk, voeg ik steeds meer sounds toe, dus ik probeerde me aan te passen aan de anderen of ik speelde luide stukken waar mijn gitaar op moest vallen. Doordat ik dat kon doen, was ik in staat nieuwe dingen in mijzelf te zien en vanuit verschillende standpunten te kijken.
Hoe ging het met Yu-ki?
Teruki: Ik denk dat Yu-ki dit keer het hardst werkte aan het refrein, niet?
Yu-ki: Ah, het refrein was leuk.
Trouwens, ik hoorde dat hij de minste fouten maken van alle bandleden die een instrument bespelen…
Teruki: We weten niet of het in de uiteindelijke versie komt, maar Yu-ki was in staat veel van de opnames zelf te doen.
kanon: Er is een versie waar hij normaal zong, een versie waar hij in falset zong, één octaaf hoger en een versie waar hij iemand imiteert. (iedereen barst in lachen uit.)
Teruki: De manipulator zei "Een versie van Porno Graffiti pas het beste." (lacht) Maar hij zei ook "We kunnen de versie van Keisuke Kuwata absoluut niet gebruiken." (iedereen barst opnieuw in lachen uit.)
De rest van het interview is te lezen in Zy 48.
© 2009 Zy.connection Inc. Alle rechten voorbehouden.



































































