D=OUT live in Utrecht

livereport - 03.06.2009 02:01

D=OUT rockt Tivoli tijdens het laatste optreden van hun eerste Europese tour.

In eerste instantie was men verrast toen bekend werd dat D=OUT Nederland aan zou doen; het was een band waar weinigen van gehoord hadden en er leek weinig animo. Na afloop van het concert kunnen we echter zeggen dat die mening veranderd is: D=OUT heeft zichzelf op de kaart gezet, en hoe!

Het was al negen uur in de ochtend toen de meest fanatieke fans voor het Tivoli-gebouw stonden. Nadat de deuren open waren gegaan, rond half acht 's avonds, stonden iets meer dan 200 mensen in de zaal te wachten, waar het JRock NL staflid haar beroemde introductie deed. De lichten gingen uit en de intro seiten no hekireki van het album ZIPANG beukte uit de speakers. Als eerste kwam drummer Minase op, gevolgd door bassist Reika, de gitaristen Hikaru en Ibuki, en tot slot zanger Kouki. Elk bandlid werd met nog luider gejuich verwelkomd dan zijn voorganger.

Vanaf het begin toonde D=OUT veel plezier in hun spel, het straalde van hun gezichten af en toen was eigenlijk al zeker dat de jongens van hun laatste avond in Europa iets speciaals wilden maken. Reika flirtte schaamteloos en de gitaristen communiceerden elk op hun eigen manier met het publiek.

Live klinkt D=OUT een stuk ruwer dan op album, maar niet slechter. De set was erg veelzijdig met zowel heavy rock als opgewekte, catchy nummers. Hierdoor kreeg de luisteraar niet de kans weg te zakken. Rustmomenten waren er in de vorm van ballads, en in akai kasa to anata bewees Kouki dat hij niet alleen maar kan schreeuwen, maar ook met gevoel kan zingen, en daarmee ook zijn boodschap aan het publiek kan overbrengen.

Halverwege de set was het tijd voor een MC waarin de bandleden werden voorgesteld. Minase begon en hij vertelde wat dingen in het Japans, maar toen niemand hem begreep koos hij voor de internationale manier: met een aantal "yeah"s en Japanse "motto"s (noot: meer) kreeg hij de zaal toch nog mee. Reika, de flirt van het gezelschap, stelde zichzelf voor met de woorden "watashi no namae wa Reika" (noot: mijn naam is Reika), ook gevolgd door enthousiast gejuich.

Hikaru, gekleed in een kimono-achtige creatie, deed zijn stuk in het Engels: "I am hot" zei hij, terwijl hij zichzelf wat koele lucht toewuifde. "My name is?" volgde waarop het publiek keihard zijn naam gilde. "Good." zei de gitarist, en hij stak glimlachend zijn duim op. Meermalen klonk de term "kawaii" (noot: schattig) uit het publiek. Ibuki zei "Arigatou. Oranda aishitemasu" (noot: Bedankt. Ik houd van Nederland), waarop de andere bandleden instemmend knikten en Kouki sloot af met "I am Kouki! I am very happy! Ik houd van jullie. We will come back!".

Hierna ging de band pas echt los met één van de zwaarste nummers van de avond, waarvan het slotstuk minstens vijf minuten langer doorgespeeld werd dan op album. De bandleden renden over het podium, hier en daar werd aan fanservice gedaan, en de jongens waren ook helemaal niet bang om zo dicht bij de fans te komen dat ze meermalen bijna de massa werden ingetrokken. Het leek of D=OUT nooit wilde stoppen en het publiek toonde ook geen tekenen van vermoeidheid. Meermalen kondigde Kouki het laatste nummer aan, desondanks bleef de muziek komen.

Toen de vermoeidheid toch kwam, bedankte de band het publiek uitvoerig, en leerde hen zelfs een gelukwens. Tot slot wilde de band nog een foto van de band met het publiek op de achtergrond maken. D=OUT ging vooraan het podium zitten met hun rug naar het publiek terwijl een staflid achter het drumstel een foto maakte, en het publiek hun banners, waaiers en handen in de lucht hield. Hierna was het toch echt afgelopen, de band ging zich opfrissen voor de signeersessie die na afloop in de zaal plaats zou vinden. De fans verlieten opgewonden de zaal, zich verheugend op de signeersessie.

D=OUT blinkt uit in lef. De typische Japanse verlegenheid is ver te zoeken bij deze band, zeker voor een band tijdens hun eerste buitenlandse tour is dat best bijzonder. En naarmate de avond vorderde werd het vijftal steeds wilder, wat effect had op alle mensen in de zaal. Zelfs de mensen achterin stonden op het eind te springen met hun vuisten in de lucht!

Iedereen die al fan was heeft een mooie herinnering aan het concert overgehouden. Iedereen die kwam om de scène te supporten is nu waarschijnlijk ook fan geworden. Daarom hopen we dat alle Japanse muziekfans ook bij het volgende evenement aanwezig zijn, want de sfeer bij dit soort kleinschalige concerten is erg speciaal. Bovendien heeft D=OUT, een jonge, vrijwel onbekende band, bewezen over een flinke dosis talent te beschikken. In de toekomst zullen we nog wel wat van deze heren gaan horen!

Setlist

Intro: seiten no hekireki
01. Bankoku, dai Tokyo
02. Ginza Adventure
03. Shangri La

MC-
04. Hanasaki Beauty
05. Heisei Bubble
06. Harukaze Shalala
07. Akai kasa to kijo
08. Goku

-MC-
09. Myojou Orion
10. Tachikaze yokochou
11. JAPANESE DOGEZA
12. GOLDEN MAN

En1. Natsu matsuri
En2. Shisei‐tattoo‐
En3. Flashback
gerelateerde items
gerelateerde artiesten
reacties
blog comments powered by Disqus
gerelateerde thema’s

D=OUT in Nederland

gerelateerde galerij
advertenties